Σκέψεις πάνω στην απεργία πείνας στις φυλακές…

Σήμερα ξεκινάει απεργία πείνας στις φυλακές μας…. και με εξαίρεση κάποιες σποραδικές αναφορές σε blog(roidis , greekrider) και σε διάφορα ΜΜΕ δεν μπορώ ότι έχω δει να απασχολεί κανέναν(τουλάχιστον μεγάλο μέρος της κοινωνίας) η όλη υπόθεση. Το θέμα είναι έτσι όπως το βλέπω εγώ τουλάχιστον εντάξει γίνεται απεργία πείνας τι βγαίνει από αυτό; Και ποιο συγκεκριμένα έχεις κάποια αιτήματα το θέμα είναι πως τα διεκδικείς. Προφανώς για τους κρατούμενους στις φυλακές δεν υπάρχουν πολλές επιλογές… Για όλους όσους είναι έξω όμως;

Το λέω αυτό γιατί πηγαίνοντας πριν 1 βδομάδα περίπου έξω από την Αλικαρνασσό να μοιράσω φυλλάδια σε κάποιον συγγενή σε ώρα επισκεπτηρίου( εδώ γελάει ο άθλιος ) τα αιτήματα τους που ανάρτησα σε προηγούμενο post κατέληξα να περιμένω 2 ώρες… χωρίς να περάσει άνθρωπος…(δεν κάνω πλάκα)

Το θέμα που πρέπει να κοιτάξουμε όλοι εμείς που είμαστε έξω από τις φυλακές είναι τι κάνουμε για να δραστηριοποιήσουμε-ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία;

Ξεκινωντας από μένα εγώ αυτό που βλέπω ότι διακρίνει όσους κινητοποιούνται από όσους θα περάσουν την βδομάδα στον καναπέ τους είναι μια διαφορετική αντίληψη για το κράτος τις φυλακές και εν τέλη την κοινωνία στην οποία ζούμε. Αυτή η αντίληψη πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν αλλάζει ούτε με μπλα μπλα ούτε με φυλλάδια ούτε κάποια διαδήλωση με θέμα τις φυλακές επειδή απλούστατα το πρόβλημα είναι πολύ μακριά από τον μέσο άνθρωπο… Ο μέσος πολίτης αυτής της χώρας είτε πιστεύει ότι στην φυλακή βρίσκοντε «κακοί» άνθρωποι… είτε ότι το κράτος και η αστυνομία βρίσκεται για να προστατεύουν τον πολίτη… Αυτή είναι η πραγματικότητα είτε μας αρέσει είτε όχι στην κοινωνίας μας…(αφήστε που ο μέσος άνθρωπος ζορίζεται και από πάνω με 1002 άλλα θέματα όπως π.χ. τις άδειες τσέπες του…)

Εκεί είναι που τσατίζομαι η τουλάχιστον ρε γμτ προβληματίζομαι… για μια μερίδα που κινητοποιείται είναι ότι δεν μπορείς να κάνεις διαδηλώσεις  μόνο για τους κρατούμενους κτλ την στιγμή που δεν έχεις έστω μια στοιχειώδη δράση π.χ. σε συνδικαλιστικούς χώρους…. Προς θεού (τρόπος του λέγειν 😀 δεν πιστεύω :-p ) καλά θα κάνουμε να έχουμε δράση αυτό το διάστημα… αλλά χωρίς την ύπαρξη ενός αντί-συστημικού μαζικού κινήματος μέσα από το οποίο ο εργαζόμενος ο φοιτητής και όποιος άλλος καταπιέζεται δεν παλεύει για τις ανάγκες, δεν τον κυριεύει η οργή για την σημερινή μας κοινωνία δεν πρόκειται ποτέ να αισθανθεί την απέχθεια προς το κράτος, την αστυνομία και τα όποια μέσα καταστολής… (φυλακές κτλ) Δεν πρόκειται ποτέ να τα αισθανθεί σαν απειλή και κατ επέκταση… δεν πρόκειται να συμμετάσχει ενεργά σε ένα μαζικό κίνημα στην κοινωνία για την κατάσταση στις φυλακές μας.

Αυτό σκεφτόμουν… άντε να δούμε… αυριο….

υγ1.Ρίξτε μια ματιά και στο κελί

υγ2.Η φωτογραφία είναι του χρήστη remuz [Jack The Ripper] κάτω από την ακόλουθη άδεια

Advertisements

Φωτογραφίες από τις πορείες 21/10/2008

Η πορεία της ΓΣΕΕ ξεκίνησε από το εργατικό κέντρο και είχε αρκετό κόσμο (περίπου 800-900 άτομα).Σε αυτή συμμετέιχαν διάφοροι φοιτητικοί σύλλογοι(Ιατρική, Υπολογιστές κτλ) και κατέληξε στην περιφέρεια όπου και διαλύθηκε.

Η πορεία του ΠΑΜΕ. από όσο είδα είχε κόσμο αλλά σίγουρα λιγότερο από την ΓΣΕΕ. (δεν έχω εικόνα πόσο γιατί δεν τους ακολούθησα) Εντύπωση μου έκάνε το ότι το μεγαλύτερο μέρος της πορείας ήταν μαθητές. Στις φώτογραφίες ρώτησα τα άτομα του ΚΚΕ και μου είπαν ότι δεν είναι ανάγκη να κρύψω τα πρόσωπα των εργαζομένων αλλά μόνο των μαθητών.

Αναδημοσιέυσεις 6/4/2008

Διαβάστε στην ελευθεροτυπία της Κυριακής ένα ενδιαφέρον άρθρο Η «Αλληλεγγύη» δεν μένει πια στην Πολωνία για την κατάσταση στην Πολωνία.

ΥΓ.Σε περίπτωση που δω και άλλα άρθρα ενδιαφέροντα αύριο θα ενημερώσω το ποστ.

Απεργία στην ΔΕΗ

Όπως έχετε καταλάβει δεν έχω πολύ χρόνο για το blog… ή τουλάχιστον αυτόν που έχω δεν θέλω να τον καταναλώσω σε αυτό… (τουλάχιστον αυτές τις μέρες) παρόλο που έχω αρκετά θεματα υπόψην που θα μπορούσα να γράψω… παρόλαυτά είδα κάποια αξιόλογα ποστ που είδα στο blog του άθλιου και πιστεύω ότι αξίζει να τα διαβάσετε… όπως και κάποια τελείως άθλια…. της φιλελευθερης συμμαχίας…. τι σχέση έχει με την ελευθερία…. εγώ τουλάχιστον όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερο δυσκολεύομαι να καταλάβω….