Η αποχή σαν πολιτική θέση.

Αρκετός διάλογος γίνεται στο διαδίκτυο για την συμμετοχή ή αποχή στις φετινές ευροεκλογές. Αν κάτι με ενόχλησε προσωπικά είναι που μεγάλο μέρος αυτών που προσπαθούν να μας πείσουν να ψηφίσουμε αρνιούνται την αποχή σαν πολιτική στάση. (π.χ. παπαρήγα σε δηλώσεις της στο Ηράκλειο και όχι μόνο) Από όσους βέβαια δέχονται την αποχή σαν πολιτική θέση μεγάλο μέρος τους την διαστρευλώνουν απαξιώνουν και ειρωνεύονται… Αν δεν βάζουν απλώς ταμπέλες σε οποιαδήποτε λύση πέρα από τα πλαίσια του σημερινού πολιτικού συστήματος σαν ανέφικτη, ουτοπιστική ή ακόμα και φασιστική.(π.χ. το κείμενο «Χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους«)

Αυτό το ποστ ξεκινάει από την παραδοχή ότι η αποχή είναι ξεκάθαρη πολιτική θέση.

Το σημερινό σύστημα είναι πιστεύω αποδεκτό ότι καμιά σχέση δεν έχει με αυτό που ονομάζουμε δημοκρατία. Παλιότερα που μεγάλο μέρος του κόσμου βρισκόταν ή έβγαινε από διαφορετικά πολιτικά συστήματα και καταστάσεις το συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης φάνταζε αναμφισβήτητα αρκετά ελκυστικό για ένα μέρος του κόσμου.  Αυτό όμως αποτελεί παρελθόν…

Αυτό που θα έπρεπε να μας προβληματίζει σήμερα είναι ότι η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική και η αριστερά δεν δείχνει να μπορεί να το αντιληφθεί. Ποιό συγκεκριμένα μια ματιά ακόμα και στα επιχειρήματα που προσπαθεί να απαντήσει το κείμενο «Χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους»  αποτελούν έστω μια έμμεση ομολογία μιας αντίληψης που επικρατεί στην κοινωνία. Ο ελληνικός λαός (το λιγότερο) έχει απαξιώσει την διαδικασία των εκλογών. Αυτό είναι γεγονός και το συναντάς σε αρκετά μεγάλο κομμάτι του κόσμου.

Όταν η κεντρική ιδέα πίσω από αυτά που λέει ο μέσος άνθρωπος είναι ότι δεν αλλάζει κάτι με τις εκλογές ή ότι δεν υπάρχει κάποιος που να εμπιστεύεται τότε ο μέσος άνθρωπος αντιλαμβάνεται έστω κάπως θολά και χωρίς να έχει στο μυαλό του κάποιο εναλλακτικό μοντέλο κάποια από τα θεμέλια της σημερινής πολιτικής καταπίεσης. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το να έρχεται μια αριστερά να καλεί τον κόσμο να την ψηφίσουν για να βγει ένα μύνημα από τις εκλογές ή γενικά και αόριστα ότι θα αλλάξει κάτι αν αυξήσει τα ποσοστά της στις παρούσες συνθήκες αποτελεί έστω και άθελα της καλλιέργεια ψευδαισθήσεων. 

υγ.Οι φωτογραφία είναι  του χρήστη Tyla’75  Some rights reserved

Advertisements
Αναρτήθηκε στις πολιτική. 14 Σχόλια »

14 Σχόλια to “Η αποχή σαν πολιτική θέση.”

  1. saimag Says:

    Αν θες τη γνώμη μου, είναι σημαντικό κανείς να ψηφίζει αλλά αφού το κάνει να μην έχει μετά την ψευδαίσθηση ότι έκανε το χρέος του και ότι κάτι θα άλλάξει.
    Μιλάς για την αριστερά, αλλά δεν καταλαβαίνω αν μιλάς για όλα τα κόμματα μαζί, καθώς εντός της αριστεράς υπάρχουν πολλές διαφορετικές αντιλήψεις για τις εκλογές, από το να φτιάξουμε μια Καλύτερη ΕΕ, μέχρι να μην συμμετέχουμε στο
    στημένο παιχνίδι των Ευρωεκλογών.
    Θεωρώ ότι η αποχή ως πολιτική στάση απλά χάνεται μέσα στο πλήθος όσων απέχουν επειδή βαριούνται να πάνε να ψηφίσουν, είτε το θεωρούν ασήμαντο, χωρίς βέβαια να εκθειάζω την συμμετοχή στις (ευρω)εκλογές ως «ύψιστη πράξη της (αστικής) Δημοκρατίας μας»…
    Και κάτι ωραίο που άκουσα σε μια παρόμοια συζήτηση, είναι κάτι που είχε πει ένας από τους κλασσικούς, ότι ο δρόμος για την επανάσταση είναι στρωμένος από ρεφορμιστικές πράξεις και οι εκλογές είναι μια από αυτές.
    Επίσης αυτό που λέμε και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ότι ψηφίζουμε με τον ίδιο τρόπο που αγωνιζόμαστε, δεν γίνεται να επιλέγεις τις πολιτικές μάχες που θα δώσεις.

  2. Geo Says:

    Η αποχή είναι ένα επόμενο στάδιο συνειδητοποίησης του λαού…Δηλαδή ο κόσμος πια έχει εξισώσει τα δυο μεγάλα κόμματα σαν ίδια..Το επικίνδυνο όμως είναι ότι εξισώνει και τα υπόλοιπα στο ίδιο σακί χωρίς να ξέρει τις διαφορές..Αυτό με την αποχή μου θύμισε ένα ρητό του Δ. Γληνού που λέει ότι κάθε άνθρωπος έχει να διαλέξει στη ζωή του δύο δρόμους. όσα ιδεολογήματα και να βρεθούν μπροστά του πάντα δύο είναι οι δρόμοι..Ο ένας είναι ο δρόμος της συντήρησης ή της αντίδρασης και ο άλλος ο δρόμος του αγώνα..τρίτος δρόμος δεν υπάρχει..Αυτήν την αποχή για αυτές τις εκλογές την εκλαμβάνω σαν αντίδραση κ όχι σαν δρόμο του αγώνα..ωραία, λες καλοπροαίρετα ΟΧΙ σε αυτό που βιώνεις..Και τί προτείνεις..; ας πάει κάποιος στα λιοντάρια να κάνει ένα γκάλοπ αν του αρέσει η κατάσταση έτσι όπως έχει και 8α πάρει ένα όχι γύρω στο 99%..!Και πώς μπορείς να ερμηνεύσεις την αποχή του καθενός;και κάθε ένας έχει το δικό του λόγο που δε μπορείς να βγάλεις ένα συμπέρασμα..πχ μέσα στην αποχή έχεις τους «φήφους» του ΚΚΕ μλ που λένε για αποχή, των αναρχικών επίσης και αυτών που πήγαν απλά για μπάνιο γιατί είναι πχ. τρίτη Λυκείου..Το πιο δύσκολο είναι να προτείνεις τι παλευεις, και εκεί είναι που διαφέρουν όλοι ακόμα και οι λεγόμενες αριστερές παρατάξεις και καλά κάνουν και διαφωνούν και ας αφήσουν αυτά περί ενότητας της αριστεράς κτλπ.Τα ράσα δεν κάνουν τον Παπά. Οπότε η λογική της αποχής υποβόσκει και άλλα ιδεολογήματα αποχής απο τις γενικές συνελεύσεις αποχή γενικότερα από τις μορφές πάλης που μπορούν να φέρουν αποτελέσματα..Κ στην τελική αν ο «εχθρός» φοβόταν τόσο πολύ την αποχή δεν θα την έπαιζε και στα κανάλια..έχουμε δει τι γίνεται και στην Αμερική που ψήφίζουν πλέον ελάχιστοι αλλά δεν κάνουν και τίποτα οι υπόλοιποι για να αλλάξουν το πολιτικό σύστημα..!όποτε μία από τα ίδια..!Κάθε τάξη έχει και τα κόμματα της και αυτό φάίνεται εδώ και χρόνια..πρόσφατα παραδείγματα έξω απο την συγκέντρωση στη λέσχη μπιντελμπεργκ και ποιοι ήταν μέσα, έξω απο τα Τζαμπο, ποιος βρίσκεται έξω από τα εργαστάσια σε κάθε απεργιακή μάχη..Ο κόσμος έχει εμπειρία..ο θέμα είναι η αγανάκτηση να γίνει συνειδητή όργή και ταξική πάλη 😉

  3. xamogelo Says:

    saimag και geo.
    τα κείμενα τα πρωτοδημοσιεύω στο granma συνήθως. Από κάτω ακολουθεί μια ενδιαφέρον συζήτηση

  4. g_l Says:

    @saimag

    Δε έχω υπόψη μου τα λεγόμενα του κλασικού(;) που αναφέρεις, αλλά δε νομίζω ότι κάποιος από τους κλασσικούς του μαρξισμού να πρότεινε να συμμετέχουμε σε εκλογές-βιτρίνα μιας ένωσης ιμπεριαλιστών.

    Εκτός αν ήταν κανένας «κλασσικός» τύπου Τρότσκι.

  5. Niemandsrose Says:

    Με ευθύμησε αρκετά μπορώ να πω με το μανιφέστο κατά αποχής και τα εκληκτικά αφελή σχόλια. Κρίμα πάντως που ο συγγραφέας αυτού του ευφυέστατου και κάργα πολιτικού κειμένου δεν έγραψε από κάτω τον σπόνσορα και πήγαν χαμένες τόσες λέξεις. Έχασε πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ μερικές ψήφους. Η πολλή συγκάλυψη τρώει τον Τσίπρα… αν με εννοείς. 😉

  6. xamogelo Says:

    @niemandrose περασμένα ξεχασμένα. εμένα με απασχολεί αυτό http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1044525

  7. xamogelo Says:

    @niemandrose
    δεν νομίζω ότι είχε χορηγούς. Εννοώ καταλαβαίνω κάποιον (ανάλογα με την λογική του) που θα μου πει για τις εκλογές για να ψηφίσω κτλ. Το κείμενο πάντως που αναφέρεσαι ήταν πολύ εκνευριστικό.

  8. xamogelo Says:

    @Niemandsrose επίσης αρθρογραφώ τώρα ποια περισσότερο στο http://mygranma.wordpress.com

  9. xamogelo Says:

    @Niemandsrose πολλα σχόλια!! αν θέλεις βάλε καμιά ερώτηση στον ρούσση εδώ http://mygranma.wordpress.com/2009/06/12/roussis/

  10. aikaterinitempeli Says:

    Άργησα να περάσω μου φαίνεται. Λείπεις; Μας έπιασε όλους το καλοκαίρι; Όπως και να ‘χει καλά να περνάς..

    ΥΓ: Δεν σχολιάζω τίποτα απ’ τα παραπάνω. Τα έχουμε πει εμείς..

  11. xamogelo Says:

    @κατερίνα θα ανεβάσω σύντομα ποστ όταν καταφέρω να περπατώ και να κάθομαι σε καρέκλες σαν άνθρωπος

  12. area51gr Says:

    Αποχή σημαίνει ότι δεν υπάρχει «οργή», «αγανάκτηση» και «φόβος» πια. Όταν δεν νιώθεις κάτι να σε τρώει μέσα σου, όταν δεν νιώθεις την ανάγκη να κάνεις κάτι κι εσύ, την ανάγκη να βοηθήσεις ή να αλλάξεις πράγματα, τότε απέχεις. Πόσο μάλιστα όταν νιώθεις και ανίκανος να κάνεις οτιδήποτε πέρα από το να δεχτείς το επερχόμενο αναπόφευκτο μέλλον, τότε η ανάγκη να ζήσεις το παρών όσο μπορείς και να το απολαύσεις όσο γίνεται, φαντάζει πιο επιτακτική. Πόσο μάλιστα όταν έχεις μάθει να ζεις πάντα μια ζωή σαν .. παρατηρητής, ακόμα και για τον εαυτό σου!

    Αποχή, σημαίνει.. αποδέχομαι. Δεν με ενοχλεί. Δεν θα αντιδράσω. Θα αποδεχτώ οποιαδήποτε επιλογή. Είναι δικαίωμά μου να νιώθω έτσι.

    Αποχή σημαίνει πως απορρίπτεις κάθε δικαίωμά σου αντίδρασης σε κάτι διαφορετικό. Αν μεθαύριο κάποιος σου κοπανήσει 50% φορολογία (π.χ.) δεν θα πρέπει να αντιμιλήσεις, ακόμη κι αν οργιστείς, φοβηθείς ή αγανακτήσεις. Το έχεις ήδη αποδεχτεί με την αποχή σου πως ο άλλος είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει σε σχέση με εσένα.

    Αποχή, σημαίνει ότι δεν σε ενδιαφέρει αν καίγεται το σπίτι του διπλανού σου. Άρα δεν έχεις δικαίωμα να επιμένεις για βοήθεια όταν θα καίγεται το δικό σου…

    Αποχή, σημαίνει ότι κοιτάς μόνο τον εαυτό σου και κανέναν άλλο και μάλιστα μόνο στο τώρα. Γιατί αν τον κοιτούσες στο παρελθόν-ιστορία, θα ένιωθες όλο και κάποιο συναίσθημα οργής, αγανάκτησης, ή φόβου, ενώ αν τον κοιτούσες στο μέλλον, θα προσπαθούσες τουλάχιστον με συμμετοχή να τον διασφαλίσεις σε κάτι καλό.

    Κι όποιος κοιτάει τον εαυτό του μόνο, και μόνο στο ‘τώρα’, δεν διαφέρει σε τίποτα περισσότερο από ένα Ζώο.

    Και η αποχή δεν έχει νόημα μόνο στις κάλπες.
    Η Αποχή αποκτά την μέγιστη σημασία της… όταν δεν καταγγέλλεις οτιδήποτε παράνομο και μεμπτό βλέπεις, με οποιοδήποτε τρόπο μπορείς! Όταν δεις έναν να τραβάει σφαλιάρα σε έναν άλλο και δεν κάνεις τίποτα, την επόμενη μέρα ο άλλος θα το ξανακάνει. Την επόμενη θα βρεθεί άλλος ένας σαν κι αυτός και θα το κάνουν μαζί. Στο τέλος θα συσταθεί μια συμμορία που θα τραβάει σφαλιάρες σε όποιον θέλει, μέχρι να συσταθεί μια άλλη ομάδα η οποία θα αντιδράει. Μέχρι τότε όμως θα έχουν πέσει, παρα πολλές σφαλιάρες.

    Με το να μετέχεις σε πορείες, να φωνάζεις και να διαδηλώνεις, δεν σημαίνει ότι μετέχεις. Σημαίνει απλά ότι έχεις αγανακτήσει μαζί με όμοιούς σου, για τα αποτελέσματα της δική σας αποχής και βγαίνεις για να εκφραστείς και να ξεδώσεις!

    Αλήθεια. Πόσες φορές στις ζωές σας, ο καθένας σας, είδε να γίνονται παράνομα πράγματα μπροστά του και πόσες φορές Ρουφιάνεψε γι’ αυτά ώστε να μην τιμωρηθεί ο παράνομος, γνωστός ή άγνωστος; Πόσες φορές εκμεταλλευτήκατε καταστάσεις μη σεβόμενοι τους Νόμους; Πόσες φορές αφήσατε να σας εκμεταλλευτούν παράνομα ή δεν καταγγείλατε κάποιον που ήθελε να σας εκμεταλλευτεί έτσι ή εκμεταλλεύεται τώρα άλλους στη θέση σας;

    Και πόσες φορές αισθανθήκατε όμορφα γι’ αυτά τα παράνομα πράγματα απ’ τα οποία είτε απείχατε είτε ρουφιανέψατε;

    Πόσες φορές προσπαθήσατε να κάνετε το σωστό και σας αποκάλεσαν ανόητα καρφί ή ρουφιάνο, ή ακόμα χειρότερα σας η προσπάθειά σας, γύρισε μπούμερανγκ σε εσάς, καταστέλλοντας έτσι την ανάγκη σας για να υποστηρίζετε το «σωστό»; Πόσες φορές σας ανάγκασαν ή αναγκάσατε άλλους να παρανομήσουν;….

    Πήγε μια φίλη μου να πιάσει δουλειά σε Δικηγορικό γραφείο. Part time, ~250€/μήνα… Χωρίς ασφάλιση!.. Λέει η φίλη μου: «Περίμενα εσείς σαν Δικηγορικό γραφείο να δουλεύατε σωστά, και τουλάχιστον να βάζατε την ασφάλιση!».. Και η απάντηση: «Μα καλή μου, το σύστημα έτσι λειτουργεί»… … Τα πήρα στο κρανίο όταν τ’ άκουσα. «Θα πρέπει να το καταγγείλεις» της είπα με την αποστομωτική απάντηση «Σιγά μην τα βάλω με ολόκληρο Δικηγορικό γραφείο».

    Κι εγώ δεν πάω πίσω. Παρότι όπου μου δοθεί η δυνατότητα, καταγγέλλω με λόγια πως οι Δικηγόροι είναι φοροφυγάδες (και λωποδύτες) σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό, και ζητώ να γίνει Πόθεν Έσχες σε όλους, αφού από γνωστικές εμπειρίες με πολλούς Δικηγόρους κανένας δεν έχει κόψει ΑΠΥ ως ορίζει ο Νόμος (και ελάχιστοι έχουν κάνει σωστά την δουλειά τους – σχεδόν κανένας, παρά τους παχουλούς μισθούς που ζητάνε!), ποτέ δεν έχω κινηθεί δικαστικά εναντίων τους. Μα πως να κινηθώ; Ενάντια σε αυτούς που θα πρέπει να με υπερασπίσουν;.. Όταν το αδίκημα για έναν δικηγόρο που έχει καταχραστεί 10.000 ευρώ είναι αποχή από τα καθήκοντά του για 6 μήνες;;; (διακοπές θα πάει να φάει τα 10.000 ευρώ!). Απέχω λοιπόν καταναγκαστικά.

    Όλοι μας απέχουμε.. καταναγκαστικά. Και κάποιοι από έμας που ακόμα νιώθουν οργή ξεσπάνε με διάφορους τρόπους (όπως κι εγώ τώρα!), αλλά συνεχίζουν να απέχουν! Όλοι μας, μέσα από την αποχή (και την Ρουφιανιά που αυτή οδηγεί) μετατρεπόμαστε από πνευματικά όντα σε… ζώα. Ζώα που ζουν στον κόσμο τους χωρίς παρελθόν και μέλλον, και όταν τα κτυπάει ο βοσκός-κεφάλαιο με τη γκλίτσα και πάει να τα αρμέξει αντιδρούν προσωρινά από ένστικτο. Αλλά μετά του κάθονται.. και συνεχίζουν να απέχουν στον κόσμο τους…

    Κάποτε έδινα εξετάσεις στο παν/μιο σε ένα δύσκολο μάθημα – ποτέ δεν αντέγραψα στη ζωή μου. Δίπλα μου κάθισε ένας γνωστός μου. Έπρεπε να γράψει άλλο ένα θέμα για να περάσει και τότε άρχισε να ασκείται μια τεράστια ψυχολογική πίεση σε μένα. «Βοήθησέ με».. «Βοήθησέ με».. Η καρδιά μου άρχισε να κτυπά. Δεν άντεξα.. Ζήτησα 2η κόλλα κι έγραψα πάνω της ένα θέμα τριών γραμμών.. Μετά είχα κοκκαλώσει.. «Τι κάνω τώρα;» σκεφτόμουν… «Δώστο μου»… «Δώστο μου».. Το πέρασα κάτω από το θρανίο, και είδα.. η παρατηρήτρια με κοιτούσε. Δεν είπε τίποτα… Το άλλο το παιδί εξασφάλιζε το βαθμό, κι εγώ ζούσα έναν εφιάλτη τι θα γίνει τώρα.. Τι θα γίνει αν μου ζητήσουν την κόλλα.. Δεν έγινε τίποτα… Δεν ζήτησε κανείς τίποτα. Δεν ρώτησε ή είπε κανείς τίποτα. Παρανόμησα, με τον εξαναγκασμό και τις ευλογίες των άλλων, και όλο αυτό με σημάδεψε άσχημα… Από τότε απέφυγα να κάθομαι κοντά σε γνωστούς στις εξετάσεις και να πηγαίνω σε θέσεις όπου οποιαδήποτε κίνησή μου θα είναι φανερότατη!…

    Μετά πως το έφερε ο καιρός, ήρθε η ώρα να κάνω εγώ τον επιτηρητή. Και είδα την ίδια περίπτωση. Μια κοπέλα να έχει πίσω και μπροστά της δύο άτομα που θέλαν να τα βοηθήσει. Την είδα. Ήταν νευρική. Προσπαθούσε να συγκεντρωθεί και να βοηθήσει ταυτόχρονα. Αφού επιβεβαιώθηκα, ζήτησα σε αυτή να κάτσει 4 θέσεις πιο δίπλα. Η απάντησή της ήταν συγκλονιστική για μένα. «Ναι, ναι» και πήγε και κάθισε γοργά δίπλα και ηρέμησε. Είδα σ’ αυτήν τον τότε εαυτό μου. Μακάρι να μου είχαν αλλάξει κι εμένα τότε θέση, αλλά ότι έγινε έγινε… Αυτό που πραγματικά με ενόχλησε, ήταν όταν μετά από τις 2 ώρες μας ζήτησαν – σε εμάς τους επιτηρητές – να φύγουμε!.. Εγώ ευγενικά αρνήθηκα λέγοντας πως έμεινε μια άλλη ώρα δεν με πειράζει να μείνω, αλλά οι υπεύθυνοι επέμειναν! Γιατί; .. Η απάντηση είναι ευκολονόητη.. Από τότε πότε ξανά δεν πήρα μέρος σε επιτηρήσεις..

    Όταν ζεις σε έναν κόσμο όπου κανένας δεν σέβεται όχι μόνο τους Νόμους αλλά και τις Διαδικασίες, ο δρόμος προς την Αποχή είναι σχεδόν σίγουρος. Ο δρόμος προς την.. Ζωοποίηση είναι σίγουρος – τα ζώα δεν ζούνε με Νόμους και Διαδικασίες, αλλά με ένστικτο, όπως οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, ειδικά στην Ελλάδα!

    Κλείνοντας, πρόσφατα, κάποιος κύριος μου ζήτησε να τον πάω από μια «ερημική» περιοχή στην πόλη – ή τουλάχιστον εκεί που πήγαινα εγώ για δουλειά – επειδή δεν έβρισκε ταξί ή λεωφορείο. Τον πήρα και στο δρόμο πιάσαμε λίγο την κουβέντα. Μου είπε, πως κατ’ αυτόν, η Ελλάδα είναι μια από τις χειρότερες χώρες, και καλά θα κάνω να φύγω όποτε μου δοθεί ευκαιρία. Όταν εγώ του απάντησα πως προτειμώ να μείνω να «πολεμήσω» για αυτά που πιστεύω, μου είπε ότι έτσι νιώθω τώρα αλλά όταν με τον καιρό περάσουν τα χρόνια δεν θα έχω καμία διάθεση για αγώνες. Θα θέλω απλά να ζήσω, κάτι που πραγματικά το θεωρώ πραγματικότητα και με πικραίνει..

    Με όλα τα παραπάνω, φαίνεται, πως το θέλουμε δεν το θέλουμε, η Αποχή είναι στο δρόμο μας. Την βιώνουμε καθημερινά και όσο περνάει ο καιρός την αποδεχόμαστε. Η δύναμη, το σθένος και η οργή για αλλαγή είναι περιορισμένα στο καθένα μας και δεν είναι αστήρευτα! Επομένως θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο που να τα διοχετεύσουμε όλοι μαζί ενωμένα, αλλιώς απλά θα τα διασπείρουμε άσκοπα.

    Για μένα το θέμα, δεν είναι πολιτικό. Είναι θέμα Δικαιοσύνης και Παιδείας. Όλοι μαζί ανεξαρτήτως κόμματος πρέπει να απαιτήσουμε μια ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ που να λειτουργεί. Να απαιτήσουμε, αλλά και να ενεργήσουμε ώστε να τηρούνται οι Νόμοι και οι Διαδικασίες.. Γιατί από εκεί ξεκινάν όλα σε κάθε κοινωνία ανθρώπων. Από την σωστή και αμερόληπτη εφαρμογή των κανόνων που τη διέπει – σε αντίθεση με μια κοινωνία μαντρωμένων ζώων….

  13. φωτογραφια γαμου Says:

    Πολύ καλό άρθρο Συγχαρητήρια για τις πολιτικές θέσεις σας!

  14. φωτοβολταικα Says:

    Η αποχή είναι μια πολύ σοβαρή θέση αλλά σε μια κοινωνία σαν την δικιά μου που οι πολιτικοί δεν έχουν αίσθημα ντροπής δεν ξέρω κατά πόσο θα τους ταρακουνούσε… Αυτοί και οι συγγενείς τους μόνο να τους ψηφίζουν θα πουν ότι ο λαός μίλησε και αποφάσισε!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: