Στις 12 Δεκέμβρη πάμε με το Π.Α.ΜΕ?


Είχα γράψει και παλιότερα για το θέμα του Π.Α.ΜΕ. Επανέρχομαι σε αυτό το θέμα εξαιτίας των προσεχών συγκεντρώσεων σε διαφορετικά σημεία στο Ηράκλειο και διαφορετικών παρειών… κυρίως επειδή ακόμα και η απειροελάχιστη δράση(και ακριβώς επειδή είναι απειροελάχιστη ίσως και να κάνω λάθος) να μιλήσω με κάποιους φίλους μου μπορώ να πω ότι μου έθεσε το ζήτημα σε μια πολύ ποιο πρακτική βάση…

Δεν με απασχολεί το δογματικό κομμάτι που κατά την άποψη μου είναι και υπεύθυνο σε μεγάλο βαθμό για την κατάντια του εργατικού κινήματος…. ούτε για απλουστευτικά επιχειρήματα που ακούω αρκετές φορές από μέρη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς της μορφής πρέπει να είμαστε μαζί ή ότι το ΚΚΕ διασπάει τους εργαζομένους με τις ξεχωριστές πορείες κτλ… Για εμένα δεν είναι αυτό το ζητούμενο ή το πρόβλημα αλλά πριν ξεκινήσουμε πιστεύω ότι πρέπει να επισημάνω ότι θεωρώ κοινός αποδεχτό ότι η πορεία, η διαδήλωση κτλ είναι κατεξοχήν τόπος πολιτικής ζύμωσης… ή τουλάχιστον οφείλει να είναι αν τουλάχιστον θέλουμε να έχει κάποιο νόημα…

Όλοι ξέρουν ότι τις 12 του μηνός υπάρχει απεργία και θα υπάρξουν πορείες… σε διάφορα μέρη και απ όσο ξέρω τουλάχιστον εγώ το Π.Α.ΜΕ καλεί και θα κάνει συγκέντρωση και πορεία σε διαφορετικά μέρη…Ας δούμε τα καθαρά πρακτικά ζητήματα που προκύπτουν… για τα οποία και διαφωνώ με το Π.Α.ΜΕ. Είναι γνωστό από τώρα ότι τις 12 του Δεκέμβρη θα κατέβει πολύς κόσμος στον δρόμο… μιας και είναι μια απεργία που ετοιμάζεται από καιρό… και έγινε γνωστή ακόμα και από τα κανάλια… Έχουμε σαν δεδομένο λοιπόν ότι θα είναι μια πορεία και απεργία με μεγάλη συμμετοχή. Πολύς κόσμος που δεν κατεβαίνει στον δρόμο (τουλάχιστον σε τακτική βάση) θα κατέβει… ίσως και για πρώτη φορά…. Οπότε πού θα είναι το Π.Α.ΜΕ? τουλάχιστον στο Ηράκλειο απ όσο ξέρω 1χλμ να κάνει την δικιά του πορεία….

Από την στιγμή που το Π.Α.ΜΕ απουσιάζει από εκεί δίνει την δυνατότητα στους παρόντες να κάνουν την ζύμωση τους…. και να στρέψουν κόσμο εναντίον του ή ποιο ορθά ενάντια στην πολιτική του. Αφήνει δηλαδή στο έρμαιο της ξεπουλημένης ηγεσίας και τον οπορτουνιστών(όπως τους αποκαλεί) το ποιο μαχητικό κομμάτι που έχει συνειδητοποιήσει το πρόβλημα και ζητά τρόπους αντίδρασης. Αντί λοιπόν να συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια του ανένταχτου κόσμου βοηθώντας τον να οργανωθεί και να αντιδράσει… και να την ξεπεράσει…. τον αφήνει στην τύχη της ηγεσίας που λέει ότι ξεπουλάει τους εργαζομένους… Πραγματικά τι άλλο να θέλει αυτή η ξεπουλημένη ηγεσία? πάρα να ακούγετε μόνο η άποψη της…. και να κάνει ανενόχλητη ότι θέλει….

Το επιχείρημα που ακούγετε ποιο συχνά είναι ότι μέσω της δράσης του ΚΚΕ στα σωματεία όλη την χρονιά ο εργαζόμενος ξέρει την στάση σας κτλ….
Καταρχάς το επιχείρημα αυτό ίσως να έστεκε σε ένα κατακόκκινο σωματείο…. (που και πάλι έχω κάποιες αμφιβολίες… μιας και η συμμετοχή σε όλα τα σωματεία είναι σχεδόν μηδαμινή… ακόμα και στα κόκκινα…) αλλά σίγουρα δεν ισχύει σε ένα ηράκλειο που από τους 11.000 οι περισσότεροι… δεν είναι καν γραμμένοι… ή δεν ξέρουν καν ότι υπάρχει… Επίσης σίγουρα δεν ισχύει πανελλαδικά(τότε δεν θα υπήρχε λόγος ύπαρξης του Π.Α.ΜΕ). Πέρα από οποιοδήποτε λόγο… προφανώς για να ακολουθούν την ξεπουλημένη ηγεσία και τους οπορτουνιστές….(όπως λέει το ΚΚΕ) δεν έχουν πειστεί για την θέση του Π.Α.ΜΕ.
Εκεί πρέπει να είναι ένας από τους βασικούς ρόλους οποιουδήποτε λέει ότι θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς….. στα σωματεία…. να καταγγέλλει και να δείχνει τους στους εργαζόμενους τον ρόλο των ξεπουλημένων ηγεσιών του…. και τα συμφέροντα τα οποία εξυπηρετούν….. κάθε στιγμή και σε κάθε σημείο…. και όχι να τους χαρίζεις το γήπεδο για να παίξουν ελεύθεροι μπάλα….

Τώρα το αμέσως επόμενο επιχείρημα που ακούγεται είναι το είδος των αιτημάτων που βάζει η ΓΣΕΕ κτλ…. Καταρχάς πολύ αμφιβάλω… αν ο μέσος εργαζόμενος που είναι σε μια πορεία έχει διαβάσει έστω και το 1/2 από αυτά…. μιας και μάλλον η όλη διαδικασία των αιτημάτων είναι υπόθεση της πρωτοπορίας… που ζει στον κόσμο της και καμιά σχέση δεν έχει με τον απλό εργαζόμενο.. Ας παραβλέψουμε όμως το γεγονός ότι ο μέσω εργαζόμενος δεν έχει ιδέα των αιτημάτων…. τα οποία διεκδικεί…. στον δρόμο. Ας υποθέσουμε ότι ξέρει τα αιτήματα του σωματείου του…. Τότε ο ρόλος κάποιου που θέλει να ανατρέψει τους συσχετισμούς δεν μπορεί να είναι διαφορετικός… από την δραστηριοποίηση μέσα στην συγκέντρωση δείχνοντας τον ρόλο της αντιδραστικής ηγεσίας κτλ αν ακόμα και εκεί… οι εργαζόμενοι προτιμήσουν… να στηρίξουν την ξεπουλημένη ηγεσία… από το Π.Α.ΜΕ τότε αν κάτι θα έπρεπε να γίνει είναι να προβληματιστεί… είτε για το πόσο σωστές είναι οι θέσεις σας…. είτε κατ πόσο υπάρχει μια στοιχειώδη γείωση με την πραγματικότητα του μέσου εργαζομένου….

Σίγουρα είναι αρκετά άλλα ζητήματα τα οποία θα μπορούσα να θίξω… όπως αν θα έπρεπε να αποφασιστεί μετά το τέλος της πορείας το τι θα γίνει…. έτσι ώστε να συμμετέχει και ο ανένταχτος κόσμος…. βάζοντας τον έτσι σε μια διαδικασία κινητοποίησης και ξεπερνώντας τι ξεπουλημένες ηγεσίες… αλλά πιστεύω ότι η στάση του Π.Α.ΜΕ είναι σημαντικότερη μιας και αφορά μεγάλο μέρος της Αριστεράς

υγ1.Αν κάτι ελπίζω από αυτό το κείμενο είναι κάποιο προβληματισμός από ΚΝίτες και ΚΚΕδες κατά πόσο η στάση τους εξυπηρετεί όντως αυτό για το οποίο παλεύουν.

υγ2.(update!!! άλλαξα άποψη) δείτε το άρθρο Σκέψεις πάνω στην Πρωτομαγιά…

Advertisements

36 Σχόλια to “Στις 12 Δεκέμβρη πάμε με το Π.Α.ΜΕ?”

  1. Antonios Politakis Says:

    < <<<< ότι θεωρώ κοινός αποδεχτό ότι η πορεία, η διαδήλωση κτλ είναι κατεξοχήν τόπος πολιτικής ζύμωσης... ή τουλάχιστον οφείλει να είναι αν τουλάχιστον θέλουμε να έχει κάποιο νόημα... >>>>>

    Εγώ εδώ δεν συμφωνώ, η πορεία είναι μέσο πολιτικής πίεσης(και μάλιστα μη αποδοτικό στην σημερινή Ελλάδα). Η πολιτική ζύμωση πρέπει να έχει γίνει σε όλη την διαδρομή της ζωής σου. Στην πορεία πρέπει να πηγαίνεις γνωρίζοντας τι ακριβώς θέλεις και πώς θα το πετύχεις(και αν είναι επιτευκτό μέσο της συγκεκριμένης μεθόδου). Αν πάς στην πορεία για να μάθεις να διεκδικείς δεν είσαι τίποτα άλλο αλλά ένα ακόμα πρόβατο που ακολουθάει τον τσομπάνη(ή ψάρι που ακολουθάει ρεύμα)

  2. χαμογελο Says:

    Πολιτάκη δεν αρνιούμαι ότι η πορεία είναι μέσο πολιτικής πίεσης, ούτε λέω ότι είναι το μοναδικό μέσο πολιτικής ζύμωσης… σίγουρα αυτό είναι κάτι που γίνεται σε όλη την ζωή σου και έτσι πρέπει… αλλά η πορεία είναι ΚΑΙ αυτή μέσο πολιτικής ζύμωσης… όπου συνηδητοποιείς αρκετά πράγματα… μέσω της πράξης και αυτά είναι που σε διαμορφωνουν πολύ περισσότερο και από τους 3 τόμους του κεφάλαιου… (Το κεφάλαιο κτλ έρχετε μετά από τις πορείες…) πίστεψε με μιλάω και από προσωπική εμπειρία(όχι δεν το έχω διαβάσει ακόμα είναι στα προσεχώς) ορισμένα πραγματα μπορείς να τα δεις μόνο μέσω της πράξης…

  3. Antonios Politakis Says:

    Το κεφάλαιο ε, μετά ετοιμάσου για κάνα φιλελεύθερο βιβλίο για να αποκτήσεις σφαιρική άποψη.

  4. χαμογελο Says:

    ευχαρίστως! αρκεί να βρω χρόνο γιατί με τα μαθήματα που έχω τρέχω και δεν φτάνω…
    πάντως δεν χρειάζεται να περιμένεις να διαβάσω το κεφάλαιο… είναι 3 τόμοι και θα πάρει χρόνο… πολύ χρόνο…(εδώ δεν το έχω αρχίσει ακόμα υποθέτω βέβαια ότι θα το πιάσω το καλοκαίρι) γενικά αν θέλει να προτείνεις κάποιο βιβλίο πρότεινε το.
    Όχι απαραίτητα οικονομικού ενδιαφέροντος… οποιοδήποτε νομίζεις ότι θα μπορούσα να διαβάσω για αρχή

  5. ange-ta Says:

    Ε, χαμόγελο, δεν χρειάζεται να διαβάσεις και τους τρείς τόμους. Ο πρώτος φτάνει!
    Καλό είναι για αρχή.

    Στις πορείες πάμε για να μην ξενερώνουμε και γινόμαστε διανοούμενοι της πεντάρας.

  6. χαμογελο Says:

    @ange-ta Συμφωνώ μαζί σου το κεφάλαιο το έφερα κυρίως σαν παράδειγμα.
    Παρεπιπτόντως thanks για το hint 😀 αλλά αν διαβάσω τον πρώτο τόμο εστω και από περιέργεια κάποια στιγμή που θα πάει θα διαβάσω και τους επόμενους :-p

  7. ange-ta Says:

    Μπα, όλοι οι μελετητές αυτό προτείνουν. Φτάνει ο πρώτος.
    Εγω ξεκίνησα τον δεύτερο και σταμάτησα στις πρώτες σελίδες. Ο πρώτος είναι όλα τα λευτά!

    Τώρα βραδυάτικα που συζητάμε για αρχή, η καταγωγή της οικογένειας, αν και σε πολλά σημεία υπερβολικό, έχει ακόμα ενδιαφέρον. Εγώ το διάβασα στα 15 μου. Με ενθουσίασε τότε. Μετά πήρα καπάκι το Κεφάλαιο, αλλά το παράτησα. Το διάβασα στα 24.

    αντε καλη νύχτα.

  8. nefeli Says:

    Ετσι είναι τα πράγματα… Ενότητα χρειάζεται. Συμφωνώ ότι οι πορείες είναι πρώτα και κύρια μέσο πίεσης. Φυσικά όμως έχουν και το στοιχείο της ζύμωσης. Αυτή μπορεί να είναι η επαφή με διάφορους πολιτικούς χώρους μέσω προκυρήξεων κλπ ή ακόμα και στην πράξη, πχ μέσω του να βιώσεις την καταστολη «στο πετσί σου».

    Αυτό που πρέπει να πετύχουμε είναι αυτό: ενωτικές πορείες. Αυτό είναι το κύριο πρόβλημα με το ΠΑΜΕ. Οτι διασπά. Το ωραίο είναι ότι με την κίμηση του αυτή παραγνωρίζει και τα δύο χαρακτηριστικα των πορειών που μέχρι τώρα βάλαμε: (α)πίεση (λόγω της έλλειψης μαζικότητας) και (β)ζύμωση (λόγω της απόστασης «ιδεολογικής ασφαλείας» που υπάρχει ανάμεσα στις δύο συγκεντρώσεις).

    Για το ζήτημα της συνθηματολογίας φυσικά και έχω πολλές διαφωνίες με την στάση των ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, αλλά η ουσία δεν εκεί. Άλλωστε η συνθηματολογία των ΓΣΣΕ/ΑΔΕΔΥ, ακόμα και όταν αναγκάζονται να προβάλουν στοιχειωδώς αγωνιστικα αιτήματα δεν με εκφράζει περισσότερο. 😀

    Η ουσία τώρα δεν είναι να αναλωθούμε στην συνθηματολογία (αυτή θα προκύψει ούτως ή άλλως από τους συσχετισμούς που θα δημιουργηθούν). Και προσοχή! Σε συνθήκες κινήματος οι συσχετισμοί είναι απρόβλεπτοι! Στο φοιτητικό κίνημα των τελευταίων ετών αυτό φάνηκε πεντακάθαρα, όπου μεγάλη μάζα φοιτητών ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΑΓΚΙΣΤΡΩΘΕΙ από τις παρατάξεις που ψηφίζει (δες φοιτητικές εκλογές) κατάφερε, έστω προσωρινά, στην φαση του κινήματος να αποδεσμευτεί και να δράσει με βάση το πραγματικό του συμφέρον. Οπότε και τώρα τους συσχετισούς ας μην τους έχουμε δεδομένους…

    Επιπλέον, να θυμηθούμε ότι το ΠΑΜΕ το 1999 όταν έπεσε ο αντίστοιχος νόμος του ΠΑΣΟΚ (ο νόμος «Γιαννίτση») καλόυσε σε κοινές συγκεντρώσεις με ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ. Επίσης και αργότερα, όποτε πιέστηκε αρκετά από τους συσχετισμούς, το ΚΚΕ έκανε πάλι αντίστοιχες κινήσεις, έστω και καθυστερημένα (βλέπε φοιτητικές κινητοποιήσεις όπου έστω και μετά από ενάμιση μήνα ΚΑΤΑ των καταλήψεων τελικα άλαξε στάση, όταν βέβαια είδε ότι αλλιώς δεν μπορεί να κερδίσει συνελεύσεις ούτε στις σχολές-φρούρια της ΠΚΣ).

    Πιστεύω ότι αν ο αγώνας είναι νικηφόρος τότε από ένα σημείο και μετά το ΠΑΜΕ θα πρέπει να έχει αναθεωρήσει την στάση του.

  9. χαμογελο Says:

    @ange-ta Καλημέρα! Ναι σίγουρα η καταγωγή της οικογένειας είναι πιστεύω το ιδανικό για αρχή. Εγώ αν και διάβασα για αρχή το κομμουνιστικό μανιφέστο… δεν μπορώ να πω ότι κέρδισα κάτι.. γενικά από όσα βιβλία έχω διαβάσει σίγουρα η καταγωγή είναι ότι πρέπει για αρχή.

    @νεφελη… για εμένα η σοβαρότερη (και ποιό μακροχρόνια) πίεση που μπορεί να προκύψει από μια πορεία είναι η ζύμωση… και το δέσιμο της θεωριας με την πράξη… Εκεί που λες ότι διασπά και δεν πιέζουμε επειδή δεν φαινόμαστε πολύ για εμένα δεν είναι και τόσο πρόβλημα… σημασία δεν έχει να ενώσουμε τα κουκιά μας :-p αλλά να υπάρξει η επιθυμητή πολιτικοποίηση
    εκεί που λες ότι η ΠΚΣ άλλαξε άποψη ενάμιση μήνα μετά τις καταλήψεις νομίζω ότι το παρατραβάς… άλλαξε πολύ ποιο πριν.

  10. ΠΑΡΤΙΖΑΝΑ Says:

    Δεν τρελλάθηκα ακόμα να διαδηλώνω με αυτους που ίδρυσαν πρώτοι μη κρατικόπανεπιστήμιο, αυτούς που υπογράψαν 0,77 λεπτά αυξηση τη μέρα, αυτούς που ξεπουλάνε τα διακιώματα μου στους «διαλόγους», αυτούς που θέλουν να εφαρμοστεί ο νόμος Ρέπα!
    Οι ποιρείες και οι απεργίες δεν είναι περίπατος να συζητάς με τους φίλους σου!Ειναι μέσο διεκδίκησης και γω έχω άλλα αιτήματα, αυτά που ταιριάζουν στις ανα΄γκες μου!Και η δυναμική μιας πορείας ή απεργίας δε μετρίται μόνο από τη μαζικότητα αλλά και από τα αιτήματα, το περιεχόμενο!ασε που μια ζωή μεγαλύτερη συμμετοχή είχε στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ από ό,τι στους αλλους!
    Ετσι βοηθαω εγω τον εργαζόμενο να μάθει να σηκώνει το κεφάλι!Ετσι βοηθιέμαι και γω να σηκώνω τοκεφάλι και να μην αποδέχομαι το πετσόκωμα!

  11. χαμογελο Says:

    @Παρτιζάνα Το καταλαβαίνω αυτό που λες… ναι δεν σου αρέσει… ούτε εμένα… αλλα αυτό ακριβώς ΔΕΝ είναι το θέμα… το θέμα είναι αν κερδίζεις κάτι στις συνειδήσεις του κόσμου… και στον στόχο σου… αν θέλεις να αλλάξεις συσχετισμούς θα πρέπει να συγκρουστείς με αυτή την ξεπουλημένη ηγεσία από το εργοστάσιο μέχρι το δρόμο…
    Τώρα για το θέμα των πλαισίων… κάποια στιγμή πρέπει να γράψω ξεχωριστό ποστ για αυτό το θέμα… η άποψη μου είναι(και αυτό το είδα και στις φοιτητικές κινητοποιήσεις..) ότι το πλαίσιο δεν είχε καμιά επαφή με τον κόσμο… ε και γιαυτό κατα την άποψη μου δεν σημαίνει σημαίνει κάτι… τα 5-10 μπουλετ που μπαίνουν…(πραγματικά μου φαίνεται πολυ γραφειοκρατικό…)
    Πάντως ακόμα και να υποθέσεις ότι έχουν σημασία τα πλαίσια… αν ο απλός εργαζόμενος προτιμήσει να πάει πίσω από το μπλόκ της ΓΣΕΕ τότε είναι δικό σας πρόβλημα.. πέρα του ότι θα πιέζόταν και την ΓΣΕΕ να βάλει περισσότερα από 0.77 αύξηση… αν βρισκόταν κάπιο σωματείο με ποιό ουσιαστικές θέσεις…

  12. karpidis Says:

    Xamogelo: Συμφωνώ μαζί σου και είναι από τις ενστάσεις μου. Όμως δεν μπορώ να κατεβαίνω με άτομα που δεν εμπιστεύομαι. Και δεν πρόκειται να κάνω ζύμωση μόνος μου.

  13. E N R A G E D Says:

    Από τις αρχές του αιώνα υπήρχαν δυο ξεχωριστές πορείες. Γιατι; Γιατί πάντα στον καπιταλισμό η κοινωνία είναι ταξική και αυτό έχει την αντανάκλασή του και στο κίνημα. Αντανάκλαση που εκφράζεται μέσα από δυο βασικές γραμμές. Ενσωμάτωση ή σύγκρουση. Την γραμμή της συνεπούς ταξικής σύγκρουσης την υπηρετεί σήμερα το ΠΑΜΕ έχοντας σαν στόχο όχι απλά τη διεκδίκηση σήμερα αλλά μέσα από αυτή τη διεκδίκηση το άνοιγμα του δρόμου ώστε να ανατραπεί η εξουσία των μονοπωλίων και να χτίσει η εργατική τάξη με τους συμμάχους ένα κόσμο σοσιαλιστικό. μόνο έτσι δεν θα σου παίρνουν πίσω ό,τι κερδίζεις – μόνο έτσι μπορείς να κερδίζεις και σήμερα!
    Όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι υποχρεωμένος να άγεται και να φέρεται μεταξύ μιας δήθεν αταξικής ισορροπίας τρόμου που στο τέλος καταλήγει στην αγκαλιά των πουλημένων συνδικαλιστών της αστικής πολιτικής.
    Θα ήθελαν πολύ το ΠΑΜΕ ή το ΚΚΕ (γιατί δεν είναι ένα και το αυτό) στο πλάι των εκφραστών της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο κίνημα. Θα ήταν μεγάλο άλλοθι για αυτή την πολιτική. Θα πετύχαιναν το στόχο να μπερδέψουν και να σπείρουν τη σύγχυση στην εργατική τάξη με ποιους να πάει και ποιους ν’αφήσει.
    Το «όλοι μαζί» ακόμα κι αν λέγεται καλοπροαίρετα κρύβει την ασυμφιλίωτη ταξική αντίθεση ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον αστό που εκπροσωπείται και μέσα στο ίδιο εργατικό κίνημα, που ποτέ δεν ήταν ενιαίο. Είναι ζήτημα ταξικής πάλης και συσχετισμού δυνάμεων. Αν σήμερα δεν παλεύεις βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα παραπάνω στο όνομα μιας θολής γενικόλογης και επικύνδινης «ενότητας» βάζεις μέσα στο εργατικό κίνημα ακόμα και τους έμμεσους ή άμεσους αντιπάλους τους που πάντα πρέπει να έχεις το νου σου να τους ξεχωρίζεις.
    Συμμαχία χρειάζεται. Όμως με βάση και με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που θα πηγαίνει τον αγώνα μπροστά και όχι πίσω που ακόμα και ως αναγκαίος συμβιβασμός θα υπηρετεί την ταξική πάλη. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που την έχει καθορίσει από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και όχι μιας παιδικής χαράς του «όλοι μαζί» που είτε δεν αντιλαμβάνεται είτε κάνει πως δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει ταξική πάλη.
    Την έχει καθορίσει αλλά και την αποδυκνύει σε όλα τα μέτωπα με ανεξάρτητο κόσμο, συνδικαλιστές κομμάτων, ακόμα και εξωκοινοβουλετικά κόμματα. Σίγουρα πάντως όχι με εκείνους που αναφέρει και η φίλη μου η Παρτιζάνα 🙂
    Συντροφικά

  14. χαμογελο Says:

    Μα αυτό ακριβώς δεν κάνει το ΠΑΜΕ δεν συγκρούετε… μέσα στις πορείες κτλ… Οι πορείες είναι χώρος πολιτικής ζύμωσης… είτε είστε εκεί είτε όχι… το να μην είστε στην πορεία της ΓΣΕΕ αυτό που κάνετε είναι να αφήνετε τον απλό κόσμο να ακούει μόνο την ΓΣΕΕ… Η σύγκρουση δεν γίνεται από 1χιλιόμετρο απόσταση… αλλά δείχνοντας στον κάθε εργαζόμενο κάθε στιγμή τα συμφέροντα που εξυπηρετούν οι ξεπουλημένες ηγεσίες του.. και οργανώνοντας τον ώστε να τις ξεπεράσουν… στην τελική τον κόσμο που σε στηρίζεις αυτόν θα τον έχεις μαζί σου.. τον υπόλοιπο κόσμο θέλεις να πιάσεις… αυτόν που στηρίζει την ΓΣΕΕ…και γιαυτό θα έπρεπε να βρίσκεται στην πορεία της ΓΣΕΕ…
    Παρεπιπτόντως εγώ δεν μίλησα πουθενά για ενότητα… (τα επιχειρήματα μου ενάντια στο Π.Α.ΜΕ δεν κινούντε σε αυτή την λογική…αν και ως ένα σημείο ίσως να μπορούσα…) αυτό για το οποίο μιλάω είναι γιατί πιστεύω ότι χάνεις… το να διαδηλώνεις ξεχωριστά… από όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους…

    Με την λογική σου…πάντως αφού κάνεις τον διαχωρισμό μεταξύ σύγκρουσης… και ενσωμάτωσης… τότε δεν θα έπρεπε ούτε να συμμετέχεις ούτε στην βουλή… εκεί και αν ενσωματώνεσαι…

  15. Μάριος Says:

    @ENRAGED

    Ότι από τις αρχές του αιώνα υπήρχαν δυο ξεχωριστές πορείες είναι αλήθεια.

    Από το 2000 ξεκίνησε αυτή η ιστορία με τις χωριστές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ.

    Για τον προηγούμενο αιώνα σε παραπέμπω στο βιβλίο «ΟΚΝΕ 1922-1943: Λενινιστικό μαχητικό σχολείο των νέων» εκδόσεις Οδηγητής. Έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία για την στάση των κομμουνιστών.

    Οι κομμουνιστές επί Μεταξικής διχτατορίας πήγαιναν στις φιλοπόλεμες συγκεντρώσεις του Μεταξά και όταν οι βαλτοί φώναζαν «ΖΗΤΩ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ» αυτοί φώναζαν «ΚΑΤΩ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ» προσπαθώντας να παρακινήσουν και άλλους γύρω τους να κάνουν το ίδιο.

  16. E N R A G E D Says:

    Η ζύμωση στον εργάτη που καλούμε από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ γίνεται κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς στο μαζικό κίνημα και επίσημα μέσα στην ίδια τη ΓΣΕΕ αν δεν το γνωρίζεις. Εκεί παίρνουμε μέρος στις εκλογές κλπ. Ο Λένιν έλεγε δουλεύουμε και στα πιο αντιδρστικά συνδικάτα. Στο δρόμο στέλνεις ένα μύνημα ξεκάθαρο και δεν μπερδεύεις τους εργαζόμενους με τους αντιπάλους τους…

    Όσο για τη βουλή έπρεπε να γνωρίζεις ότι το εργατικό κίνημα και το κόμμα του δρα μέσα σε αυτή για να αποκαλύπτει στο λαό την ταξική πολιτική με σκοπό μόνο ένα: Την τελική διάλυσή της.
    Σου προτείνω το «Αριστερισμός η παιδική αρρώστεια του Κομμουνισμού» του Λένιν που αναφέρει πολύ χαρακτηριστικά για τη δουλειά του Κόμματος στο κοινοβούλιο.
    Άλλωστε που την είδες στο ΚΚΕ την ενσωμάτωση; Πες μου ένα νομοσχέδιο που έχει υπερψηφίσει το ΚΚΕ, που δεν έχει αποκαλύψει το ρόλο του, πες μου ένα βουλευτή του που να έχει πλουτίσει (είναι γνωστό ότι ο μισθός είναι μισθός δημοσίου και όλοι οι βουλευτές μας έχουν ΙΚΑ).
    Αλλα αυτά δεν τα λένε…
    Συντροφικά

  17. E N R A G E D Says:

    Μάριε,
    Είναι άλλες οι συνθήκες και έχω διαβάσει το βιβλίο του Τζιντζιλώνη που αναφέρεις.
    Εξαρτάται από τις συνθήκες και τι εκτιμάς κάθε φορά.
    Και το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ έπαιξες ρόλο για να φτιαχτεί κάποτε…και την ΕΔΑ όταν ήσουν στην παρανομία (και εκτιμάς σήμερα ότι την αξιοποίησαν για να σε διαλύσουν όπως και το ΣΥΝ) και σε άλλες ομάδες μπορεί να παρενέβεις κατά καιρούς και ίσως χρειαστεί να το ξανακάνεις αν εκτιμάς ότι είναι προς όφελος των συμφερόντων του λαϊκού κινήματος…
    Συντροφικά

  18. Μάριος Says:

    Enraged,

    συμφωνώ. Πρέπει να κρίνουμε με βάση τις σημερινές συνθήκες.

    Η δικιά μου εκτίμηση είναι ότι με βάση τα παραδείγματα από νόμο Γιαννίτση, Γαλλία, άρθρο 16, δείχνει ότι η μαζικότητα του κόσμου και η αποφασιστικότητά του ξεπερνάνε τις όποιες συμβιβασμένες ηγεσίες.

    Η πράξη θα δείξει για όλα τελικά.

    ΥΓ Το βιβλίο για την ΟΚΝΕ πολύ καλό.

  19. Sapakas Says:

    Το ΠΑΜΕ αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι:Να πετύχει η Εργατική Τάξη να βάζει σύγχρονα αιτήματα και διεκδικήσεις και να τα παλεύει ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΑΝ ΤΑΞΗ. Κόντρα δηλαδή στην σημερινή διάσπαση των εργαζομένων. Δεν ταυτίζεται με τα ίδια τα σωματεία αλλά τα συσπειρώνει σε αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι «συσπείρωση που κάνει ξεχωριστές πορείες».

    Απο εκεί και πέρα: Απεργία δεν σημαίνει μόνο διαδήλωση, ξυπνάω και πηγαίνω εκεί. Αν σήμαινε αυτό τότε όντος «Η σύγκρουση δεν γίνεται από 1χιλιόμετρο απόσταση…» που λέει και ο xamogelo. Σημαίνει και αγώνας ώστε αυτή να προκυρηχθεί και διαπάλη για τα αιτήματά της, και ενημέρωση για αυτή και περιφρούρησή της και συζήτηση με τους εργαζόμενους μετά απο αυτή. Άρα απεργία είναι μια ολόκληρη διαδικασία. Όχι μόνο ο ποδαρόδρομος…
    Υπάρχει κόσμος που δεν το καταλαβαίνει ακόμα αυτό, που πάει με τη ΓΣΕΕ και έχεις χρέος να τον κερδίσεις; Φυσικά!
    Μέσω της παραπάνω διαδικασίας όμως! Αλλιώς θα περιμέναμε πώς και πώς να κυρήξει καμμιά απεργία η ΓΣΕΕ μπας και μιλήσουμε σε κανενα εργαζόμενο (όπως κάνουν βέβαια κάποιοι…).

    @χαμόγελο:
    λες: «το θέμα είναι αν κερδίζεις κάτι στις συνειδήσεις του κόσμου… και στον στόχο σου… αν θέλεις να αλλάξεις συσχετισμούς θα πρέπει να συγκρουστείς με αυτή την ξεπουλημένη ηγεσία από το εργοστάσιο μέχρι το δρόμο…»
    100% Μαζί σου σε αυτά!!! Τί απο τα παραπάνω δεν κάνει το ΠΑΜΕ σήμεραδηλαδή;
    Πως συγκρούεσαι στο εργοστάσιο; Ενημέρωση του εργαζόμενου και δράση καθημερινά (να εξηγήσεις και γιατί η ηγεσία είναι ξεπουλημένη), πάλη στο σωματείο και περιφρούρηση της απεργίας.
    Πως συγκρούεσαι στο δρόμο; Με το να κατέβουμε και ο καθένας να λέει τα δικά του και ο καθένας να καταλαβαίνει τα δικά του – απλά να είμαστε όλοι μαζί για να έχουμε την ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ οτι είμαστε «ενωμένοι»; Σε τέτοια περίπτωση πως δηλαδή συγκρούεσαι; Τί να κάνουμε δεν θα είμαστε όλοι ενωμένοι. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να είμαστε όλοι ενωμένοι. Κάποιοι ξεπουλάνε τους εργαζόμενους (βλέπε ξεπουλημένες ηγεσίες). Το δείχνεις αυτό έμπρακτα – στην δράση, δεν σπέρνεις αυταπάτες. Δεν είναι αριθμητικό το θέμα. Πάντως ακόμα και αριθμητικό να ήταν, βλέπω ένα κάρο κόμματα, οργανώσεις κλπ που «σκίζονται» δήθεν για «ενότητα» και φωνάζουν «να πάμε με τους εργαζόμενους» – αλλά όταν το ΠΑΜΕ μαζεύει περισσότερο κόσμο (για εργαζόμενους μιλάω όχι για τους ΚΚΕδες)προτιμάνε να πάνε πάλι με τη ΓΣΕΕ. Ή συμπαθούν τους εργατοπατέρες της ΠΑΣΚΕ ή αντιπαθούν τους ΚΚΕδες. ΟΚ, δικαίωμά τους. Όμως μην μιλάνε για τους εργαζόμενους…
    Και ξέρεις, οτι το ΠΑΜΕ συνήθως δεν μαζεύει και λίγους…

    @nefeli: (με βάση τα παραπάνω)
    (α) Πίεση λόγω μαζικότητας…
    Για ποιό πράγμα; Αν το πρόβλημα είναι απλά η μαζικότητα τότε να μην βάλουμε και κανένα αίτημα γιατί μπορεί να μην «τα βρούμε» και χάσουμε τη μαζικότητα (κάτι μου θυμίζει αυτό, κάτι μου θυμίζει…)! Έτσι όλοι θα φωνάζουν «οχι» και όλοι θα έχουν άλλα στο μυαλό τους (άλλοι «1400Ευρώ 7ωρο-5μερο-35ωρο», άλλοι «ζήτω ο νόμος Ρέππα», κλπ) και οι λοιποι εργαζόμενοι θα φωνάζουν «οχι» και θα σκέφτονται απλα «τι καλά που είμαστε όλοι μαζί». Ωραία! Αποτέλεσμα; Μήπως άλλο η μαζικότητα και άλλο η ενότητα;;
    (β)Ζύμωση. Λες: «αυτή μπορεί να είναι η επαφή με διάφορους πολιτικούς χώρους μέσω προκυρήξεων κλπ» και «λόγω της απόστασης «ιδεολογικής ασφαλείας» που υπάρχει ανάμεσα στις δύο συγκεντρώσεις» (οτι υπάρχει έλλειψη ζύμωσης).
    Μιλάς όμως για την ώρα της πορείας πάντα! Πριν; Μετά; Πώση ώρα κρατάει η πορεία (πόσες προκυρήξεις προλαβαίνεις να μοιράσεις…)και πόσος χρόνος μεσολαβεί ανάμεσα στις πορείες; Όχι, δεν είναι αυτή η ζύμωση. Για σένα που ίσως να μπορείς να παρέμβεις σε εργαζόμενους μόνο όταν έχει πορεία, ίσως και να είναι. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που παρεμβαίνουν καθημερινά και πολύμορφα (βλέπε και αυτά που έγραψα παραπάνω για σύγκρουση στο εργοστάσιο). Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που μπορούν να παρέμβουν καθημερινά αλλά δεν το κάνουν. Αν διαλέγουν να το κάνουν μόνο την ώρα της συγκέντρωσης, πρόβλημά τους. Μην προσπαθούν όμως να «θεωρητικοποιήσουν» έτσι αυθαίρετα την λαθεμένη (σκόπιμα;) τακτική τους…

    Σε συνθήκες κινήματος, όντως μπορεί οι συσχετισμοί να παρακαμφθούν (Ευτυχώς!!!). Όταν όμως υπάρχει η λογική «ας είμαστε όλοι μαζί – και ο καθένας ας λέει τα δικά του – μην τυχόν και τσακωθούμε», δεν πρόκειται να μπει θέμα οριστικής αλλαγής συσχετισμών. «Αφού -σου λέει- τα βρίσκουμε έτσι κι αλλιώς»!
    Ανάλογα και με τις συνθήκες φυσικά, και το επίπεδο του κινήματος, προσαρμόζεις και την τακτική σου…

    Πολλά έγραψα, κουράστηκα… ίσως να επανέλθω (αν δεν βαριέμαι)…
    Υ.Γ.Sorry για το «κατεβατό».

  20. χαμογελο Says:

    @Sapaka Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω ενότητα με τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ… που όλοι ξέρουμε που ανήκουν και πως ξεπουλάνε όσους τους εμπιστεύοντε.. ίσα ίσα θέλω να κάνετε το αντίθετο!!!!! θέλω να πηγαίνετε στις πορείες.. της ΓΣΕΕ και να καταγκέλετε την στάση της…να κάνετε την πορεία με τα αιτήματα σας(ή ότι άλλο θεωρείτε ότι μας πάει μπροστά) Και να κάνουΜΕ…(γιατί τότε δεν θα είστε τόσο μόνοι…) ότι μπορούμε για να κάνουμε.. την ζωή δύσκολη σε οποιοδήποτε προσπαθήσει να ξεπουλήσει τους εργαζομένους… Αυτό θεωρώ σωστή στάση…
    Συμφωνώ μαζί σου ότι δεν είναι η πορεία ο μόνος χώρος που πρέπει να γίνετε πολιτική ζύμωση… αλλά είναι ΚΑΙ αυτός ένας και με την στάση σας απουσιάζετε από αυτόν… Αυτό κατακρίνω στο ποστ μου.. (όχι ότι δεν έχω αρκετές άλλες διαφωνίες…)

  21. nefeli Says:

    @Sapakas
    «Πηγαίνω στην πορεία που καλεί η ΓΣΕΕ» δεν σημαίνει «συμφωνώ με όλα όσα λέει η ΓΣΕΕ». Σημαίνει όμως ότι συμφωνώ σε έναν αναγκαίο (ελάχιστο) βαθμό. Αν δεν συμφωνείς σε αυτό το ελάχιστο, τότε δεν έχει νόημα να στηρίξεις αυτήν την απεργία, ούτε καν να κάνεις πορεία την ίδια μέρα! Όμως νομίζω (ελπιζω;) ότι το ΠΑΜΕ συμφωνεί στον αναγκαίο βαθμό με την ΓΣΕΕ. Αν η ΓΣΣΕ είχε αιτήματα όπως «διεκδικούμε να μπορούν να επενδυθούν τα χρήματα των ταμείων στο χρηματιστήριο» δεν θα έπρεπε να απεργήσουμε καν! Φυσικά οι συμβιβασμένες ηγεσίες το θέλουν αυτό. Όμως αυτή η απεργία δεν είχε πρόταγμα τέτοια αιτήματα. Γι’ αυτό και είχε επιτυχία!

    Με αυτά που λές συγχέεις την πάλη ιδεών που γίνεται μέσα στα σωματεία με την ενότητα στην δράση. Η ιδεολογικές αντιθέσεις που μπορεί να υπάρχουν (και υπάρχουν!) δεν εμποδίζουν την ενότητα στην δράση απέναντι στην κυβέρνυση, όταν αυτή γίνεται πάνω σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ αιτήματα.

    ΥΓ: που ξέρεις ότι δεν παρεμβαίνω σε εργατικούς χώρους 😛

    @χαμόγελο
    Πες τα ρε χαμόγελο! Ετσι απλά είναι τα πράγματα! Ποιός μίλησε για ιδεολογική ενότητα με τους ΠΑΣΟΚους! Ενότητα στη δράση ενάντια στην κυβέρνυση θέλουμε!

  22. E N R A G E D Says:

    Για το μινιμιυμ συμφωνιών και την ενότητα στη δράση:

    Η λογική του μινιμουμ είναι επικίνδυνη. Όπως και το «να τα βρούμε στο επί μέρους».
    Θα συμφωνήσουμε σε όλα; Όχι. Ακόμα και σε βασικά θα έχουμε διαφωνίες (πχ το ζήτημα του σοσιαλισμού). Όμως σημασία σημαίνει χτίζω γερά. Δεν λέω σήμερα και αύριο σπέρνω την απογοήτευση και την ήττα αλλά κάνω ένα βήμα μπροστά. Σημασία σημαίνει και συμβιβασμός (πάρε-δωσε) όμως πάντα στη βάση των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων του κινήματος συνολικά. Αυτοί που φροντίζουν μόνο για το πρώτο κατηγορώντας τη συνολική αντίληψη που πρέπει να έχει κανείς για την εξουσία είναι αυτό που λέμε ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΕΣ. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:
    Συμφωνούμε όλοι να μην περάσουν τα μέτρα για το ασφαλιστικο;;;
    Ναιιιι. Ωραία.
    Να πάμε σε κοινές πορείες και κοινές συμμαχίες και να πούμε στους εργαζόμενους «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ».
    Τι λέει το ΠΑΣΟΚ;
    Να εφαρμοστεί ο νόμος Ρέππα και φυσικά στα μακροπρόθεσμα σχέδια κουβέντα για βαθύτερες αλλαγές Καπιταλισμός του κερατά!
    Τι λέει η ΝΔ;
    Γνωστό…
    Τι λέει ο ΣΥΝ;
    Άθικτο το σύστημα και φιλολαϊκές αλλαγές. Κοινωνικός έλεγχος των κερδών του κεφαλαίου λέει στο πρόγραμμά του!!!!

    Άρα τι κάνει ένα συνεπές ταξικό κίνημα ή ένα συνεπές απέναντι στην τάξη του κομμουνιστικό κόμμα. ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙ Η ΔΕΝ ΚΟΡΟΕΙΔΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ».
    ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ Η ΔΕΝ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕΙ ΤΟ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΧΘΡΟ, ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑ;;;
    ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΤΡΑ ΘΑ ΑΝΤΙΚΡΥΣΕΙ ΤΟ ΔΙΑΛΥΜΕΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΥΡΙΟ ΜΕΘΑΥΡΙΟ ΕΝΑ ΣΥΝΕΠΕΣ ΚΟΜΜΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΡΘΕΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ;

    ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΠΕΡΝΕΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΕΠΙ ΜΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ. ΤΟ ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. ΤΟ «ΤΩΡΑ» ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ «ΑΥΡΙΟ» ΟΠΩΣ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΧΘΕΣ.
    ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΤΑΝΟΩ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ. ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ ΘΟΛΑ…

    Η ενότητα και η συνεργασία στο κοινωνικό επίπεδο υπάρχει και μέσα στο ΠΑΜΕ και σφυρηλατείται καθημερινά με εκατοντάδες φορείς (συνδικάτα, σωματεία, εργατικά κέντρα κλπ).
    Το αν θα εκφραστεί και σε πολιτικό επίπεδο θα το δείξει η ίδια η ζωή.
    Συντροφικά

  23. E N R A G E D Says:

    παραπάνω όπου «σημασία» βλέπε «συμμαχία»…
    ο δαίμων του τυπογραφείου ;))

  24. χαμογελο Says:

    @enraged
    Το θέμα με τα πλαίσια είναι περίεργο.
    Εγώ προσωπικά με βάση τις φοιτητικές κινητοποιήσεις έχω κατασταλάξει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι καθόλου ουσιαστικό… Πραγματικά κανένας δεν ήξερε τα 10-20 μπούλετ για τα οποία γινόταν οι κινητοποιήσεις… αυτό που αντιλαμβανόταν οι φοιτητές είναι ότι το απλό πράγμα.. ότι οι μεταρυθμίσεις είναι ενάντια στα συμφέροντα τους… στην τελική πιστεύω ότι ήταν αν όχι λάθος ανούσιο η όλη διαδικασία για τα πλαίσια…

  25. χαμογελο Says:

    @enraged υγ. Σήμερα όταν βρω περισσότερο χρόνο θα γράψω την άποψη μου για τα πλαίσια :-p

  26. nefeli Says:

    @enraged όσα έγραψες με μικρά συμφωνώ. Από εκεί που ξεκινάνε τα κεφαλαία αρχίζεις να τα μπεδρδεύεις…

    Για να δούμε: μπορεί το λαϊκό κίνημα να πετύχει επιμέρους νίκες μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα; Ναι. Πρέπει να το επιδιώξει; Και πάλι ναι. Θα βοηθήσουν αυτές οι νίκες την οικοδομηση του Κόμματος (ενν. Κομμουνιστικού); Ναι. Θα ανοίξουν τον δρόμο για την σοσιαλιστική επανάσσταση που είναι και ο στόχος του κόμματος της εργατικής τάξης; Ναι.

    Στο συγκεκριμένο τώρα: Ποιές είναι αυτές οι νίκες που μπορεί να πετύχει το λαϊκό κίνημα σήμερα; Μια από αυτές είναι η απόκρουση της διάλυσης του ασφαλιστικού συστήματος. Άρα πέρα της πολιτικοποιήσης που οφείλει να προωθεί το κόμμα της εργατικής τάξης πρέπει να παλεύει και για το συγκεκριμένο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σήμερα. Πώς μπορεί να κερδηθεί αυτή η μάχη; Παλεύοντας για να μην περάσει η αντιασφαλιστική μεταρύθμιση. Με ποιούς μπορεί να συμμαχήσεις σε αυτήν την πάλη; Με όσους αντιτάσσονται σε αυτήν.

    Σου ξεκαθαρίζω ότι εγώ αυταπάτες για το «Κ»ΚΕ δεν έχω. Και τα εισαγωγικά τα βάζω συνειδητά. Εσύ όμως, αν πιστεύεις ότι αυτά τα εισαγωγικά δεν έπρεπε να τα βάζω πες μου το εξής: αν με όποιον διαφωνείς σε κάποιο υψηλότερο επίπεδο δεν μπορείς να ενωθείς ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ μαζί του (το τονίζω σκόπιμα το «στην δράση» γιατί εκεί είναι το θέμα), τότε με ποιόν μπορείς; Προφανώς με κανέναν! Γιατί με κάθε άλλη πολιτική ομάδα/κόμμα θα έχεις διαφωνίες σε κάποιο επίπεδο! Οι κομμουνιστές όμως πρέπει να ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις αντιθέσεις του συστήματος και σε κάθε μάχη να επιδιώκουν την ευρύτερη δυνατή συμμαχία, που κάθε φορά θα εξαρτάται από το τι ακριβώς παλεύεις.

    Η μάχη αυτή την σιγμή δεν δίνεται με στόχο τον σοσιαλισμό. Εκτός και αν πιστεύεις ότι μέσα στον επόμενο 1χρόνο η μάχη αυτή μπορεί να πάρει άλλα χαρακτηριστικά και να μετατραπεί σε ταξικό αγώνα κατά της αστικής τάξης. Εγώ πάλι δεν το πιστεύω. Ελπίζω και εσύ. Συνεπώς οι σύμμαχοί σου δεν μπορεί να περιορίζονται σε αυτούς που δεν έχουν στόχο να διαχειριστούν το σύστημα.

    Κάνεις το ίδιο λάθος με τον σάπακα. Μπερδεύεις την ενότητα στη δράση με την οργανωτική ενότητα. Προφανώς ο ΣΥΝ (πόσο μάλλον το ΠΑΣΟΚ) δεν μπορούν να είναι σύμμαχοί σου. Αν μάλιστα ψάξεις στην ιστορία του ΚΚΕ θα βρείς πλήθος τέτοιων περιπτώσεων όπου το ΚΚΕ ενώθηκε ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ακόμα και με κάποιους από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους της εποχής, επειδή ακριβώς η χρονική συγκυρία επέβαλλε αυτές τις κινήσεις.

  27. E N R A G E D Says:

    «Για να δούμε: μπορεί το λαϊκό κίνημα να πετύχει επιμέρους νίκες μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα; Ναι. Πρέπει να το επιδιώξει; Και πάλι ναι. Θα βοηθήσουν αυτές οι νίκες την οικοδομηση του Κόμματος (ενν. Κομμουνιστικού); Ναι. Θα ανοίξουν τον δρόμο για την σοσιαλιστική επανάσσταση που είναι και ο στόχος του κόμματος της εργατικής τάξης; Ναι.»

    ΣΩΣΤΟ!
    Θα πας με όσους αντιτάσσονται. Ναι!
    Όχι όμως με όσους στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα και «λένε» πως αντιτάσσονται. Το είπες και εσύ ότι με ΣΥΝ ΠΑΣΟΚ δεν…
    Επίσης χρειάζεται και κάτι παραπάνω…

    Η δράση Νεφέλη μου όμως δεν είναι ξεκομμένη από τη θεωρία. Ξέρεις άλλωστε πως χωρίς θεωρία δεν υπάρχει ούτε πράξη. Το ΚΚΕ έχει αποδείξει στην πράξη πως ενώνεται λοιπόν και συνεργάζεται με τέτοιες δυνάμεις ή τμήματά τους(ΔΗΚΚΙ, Κομμουνιστική Ανανέωση, Ανεξάρητοι Αριστεροί Πολίτες, ανεξάρτητο κόσμο κλπ) έχοντας πάντα καθαρό πως μέσα στην ίδια τη συμμαχία υπάρχει διαπάλη, πως η συμμαχία δεν είναι αυτοσκοπός, πως πρέπει να διατηρεί μέσα εκεί την αυτοτέλειά του με όποιο κόστος ως κόμμα της εργατικής τάξης. Έτσι δεν είναι;;;
    Γιατί δηλαδή η «ενότητα στη δράση» πιάνεται μόνο με το ΠΑΣΟΚ το ΣΥΝ και τις ξεπουλημένες ηγεσίες;

    Αυτή είναι μια ενότητα επιζήμια ια τα λαϊκά στρώματα. Δεν είναι «ενότητα να’ναι κι ότι να’ναι». Υπάρχει ενότητα που μπορεί να δώσει ώθηση και ενότητα που μπορεί να σου κοστίσει ανεπανόρθωτα (Είδες αυτή την «ενότητα» στη Γερμανία, στην Ιταλία, στη Γαλλία;).
    Άλλωστε το ΚΚΕ και παλιότερα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να φτιάξει το ΣΥΝ ή ακόμα παλιότερα την ΟΚΝΕ την ΕΔΑ και φυσικά το ΕΑΜ. Έχουμε εμπειρία από συμμαχίες. Θετική και αρνητική (π.χ. προσπάθεια διάλυσης-διάχυσης του Κόμμαος μέσα στο ΣΥΝ ή την ΕΔΑ).
    Ποιο είναι το πρόβλημα λοιπόν;
    Η ταχτική μας υπηρετεί το στρατηγικό μας στόχο. Αυτή δεν είναι η ουσία; Τέλος, εμείς δεν είμαστε από εκείνους που λένε πως ο σοσιαλισμός είναι 500 χρόνια μακρυά. Όχι επειδή θα έρθει αύριο! Αλλά επειδή δεν μπορεί να δρας σήμερα χωρίς να έχεις αυτή την προοπτική κατά νου όποτε κι αν τεθεί το ζήτημα. Αλλιώς δεν θα έρθει ούτε σε 2000 χρόνια. Με την έννοια ότι θα αφήσεις ανεκμετάλευτη την στιγμή της οικονομικής κρίσης γιατί δεν θα είσαι έτοιμος.
    Όποιος βλέπει το σοσιαλισμό «μακρυά» άρα «να τα βρούμε τώρα» τότε δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να διαιωνίζει αυτή την ίδια την καπιταλιστική εξουσία και να δυσκολεύει τη χειραφέτηση της εργατικής τάξης.

    Όσο για τα εισαγωγικά μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Ο καθένας άλλωστε κρίνεται. Πολύ περισσότερο το ΚΚΕ. Πάντως οφείλεις νομίζω να σέβεσαι τους αγώνες και τις θυσίες αυτού του Κόμματος όχι μόνο χθες αλλά και σήμερα που μπορεί και είναι φωτεινό παράδειγμα σε ένα κόσμο που δείχνει γερασμένος…

  28. Nefeli Says:

    @enraged
    Μάλλον δεν κατάλαβες λέξη από όσα γράφω. Η ζούμε σε άλλους κόσμους. Κατ’ αρχάς εγώ ξέρω ότι ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ αντιτάσσονται στις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό. Εσύ κατάλαβες κάτι άλλο;

    Εγώ λέω ότι αυτό είναι αρκετό για ενότητα ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ. Δεν μιλάω προφανώς να ενωθείς με το ΠΑΣΟΚ γιατί υπάρχει ένα προφανές και αγεφύρωτο πολλές φορές χάσμα πολιτικής. Λέω να ενώσεις την δράση σου με τηην δράση του στο συγκεκριμμένο αγώνα!

    ΥΓ: τους αγώνες και τις θυσίες του ΚΚΕ(1918-1955), τις υπερασπίζομαι. Τους «αγώνες» του σοσιαλδημοκρατικού «Κ»ΚΕ της «6ης Ολομέλειας» — που μόνο ολομέλεια δεν ήταν — και που πραξικοπηματικά άλλαξε την ηγεσία και την πολιτική του παλιού ΚΚΕ δεν υπερασπίζομαι. Δηλαδή την ιστορία που εσύ δεν υπερασπίζεσαι. Εγώ υπερασπίζομαι την σωστή απόφαση του ΚΚΕ το ’49 να δράσει μέσω της ΕΔΑ, σε μια περίοδο όπου κάθε άλλη προοπτική θα ήταν καταδικασμένη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι υπερασπίζομαι την διάχυση του Κόμματος στην ΕΔΑ που προώθησε η κλίκα Κολιγιάννη – Φλωράκη… Εσύ;

  29. E N R A G E D Says:

    Κοίτα Νεφέλη
    Επειδή έχω κι άλλες δουλειές…
    Προφανώς διαφωνούμε. Απλά πίστευα πως είναι αυτονόητο για κάποιους που θέλουν ένα «επαναστατικό» ΚΚΕ να παλεύεις τον ταξικό εχθρό αλλά μάλλον δεν είναι. Εσύ θέλεις στην λογική των συμβιβασμένων ηγεσιών μια συνεργασία σε λογική «έκπτωσης» εδώ να τα βρούμε δηλαδή για να λέμε ότι έχουμε ενότητα στη δράση. Ξέρεις που οδηγεί αυτό. Στο ξαναλέω: Στο να σπέρνεις αυταπάτες στην εργατική τάξη και να την οδηγείς στην απογοήτευση αφού αφήνεις έξω τα στρατηγικά ζητήματα (και δεν λέω το σοσιαλισμό αλλά απλά να συμφωνήσουμε πχ στη λαϊκή εξουσία – το τι μορφή θα έχει θα το δείξει και η ίδια η ζωή). Το να συμφωνήσουμε στα λόγια και με διακηρύξεις είναι το πιο εύκολο. Με τι στόχο είναι το ερώτημα.
    Κι ύστερα ποιος σου είπε ότι ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ διαφωνούν στο ασφαλιστικό. Πιστεύεις στα λόγια και δεν βλέπεις τα έργα. Αυτοί δεν ψήφισαν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, άρα και αυτούς τους μισθούς που οδηγούν και σε ένα τέτοιο ασφαλιστικό; Αυτοί δεν χειροκρότησαν τα 77 λεπτά αύξηση στους εργαζόμενους και στήθηκαν στα τραπέζια των διαλόγων; Αυτοί δεν έφτιαξαν ιδιωτικό Πανεπιστήμιο στη ΓΣΕΕ; Τατσι μήτσι κότσι παντού;
    Αυτή δηλαδή είναι η «ενωτική» λογική; Έλεος…
    Και μετά λένε στα λόγια είμαστε «κατά». Καλά αυτοί λένε. Εσύ δεν βλέπεις τι κάνουν;
    Μάλλον εσύ λοιπόν δεν κατάλαβες το εξής απλό συμψηφισμό:
    «Ο αστυνομικός είναι όργανο – Το μπουζούκι είναι όργανο… Άρα; Ο Αστυνομικός είναι Μπουζούκι;»
    ή το «Αδερφές και παληκάρια γίναμε μαλιά κουβάρια!»
    Έτσι ταξική πολιτική δεν γίνεται πάντως…

  30. g_l Says:

    Bravo ENRAGED!Καλά τους τα είπες. Είναι όλοι τους ξεπουλημένοι!!! Η nefeli ειναι σίγουρα πράκτορας!!!

    Τι λες τώρα, να καταδικάσουμε το ΠΑΜΕ και το «Κ»ΚΕ που έκαναν κοινή διαδήλωση με τις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ για το ασφαλιστικό του Γιαννίτση?
    (Ευτυχώς που το ΠΑΜΕ/»Κ»ΚΕ άλλαξε στάση φέτος στις 12/12 μήπως και διορθώσει το «κακό προηγούμενο»(!) της νίκης των εργαζομένων και την απόκρουση του αντιασφαλιστικού νόμου)

    Να καταδικάσουμε το «Κ»ΚΕ που χτες στις 19/12/2007 πορεύτηκε μαζί με τις ξεπουλημένες ηγεσίες των σωματείων των «επιστημόνων»?
    (Γιατί άραγε άλλαξε πάλι στάση το «Κ»ΚΕ? Μήπως έφαγε την ήττα στις 12/12 που πήγε μόνο του? )

    Νομίζω ότι πρέπει να καταδικάσουμε το ΠΑΜΕ και για το ότι πορεύτηκε μαζί με τις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΔΟΕ/ΟΛΜΕ στις 26/11/2007!!!
    (Αλλά μάλλον θα πήγε μαζί τους επειδή μόνο του το ΠΑΜΕ ήταν 50 άνθρωποι, ε?)

    Πάντως νομίζω ότι πρέπει να επαινέσουμε τους ταξικούς συνδικαλιστές του «Κ»ΚΕ που έγιναν ανάχωμα της κυβέρνησης στις καταλήψεις των φοιτητών!Θυμάμαι την ΠΚΣ να λέει ότι με τις καταλήψεις διαρκείας το μόνο που θα πετύχουμε είναι να φορέσουμε μπρατσάκια στον φοιτητόκοσμο και να τον στείλουμε στις παραλίες και ύστερα την θυμάμαι να δρα διασπαστικά(ξέρεις ξεχωριστές πορείες) με το πρόσχημα ότι δεν μπορεί να πορευτεί μαζί με τις ξεπουλημένες ΠΟΣΔΕΠ/ΔΟΕ/ΟΛΜΕ.

    Βέβαια θυμάμαι ότι οι συνδικαλιστές του «Κ»ΚΕ στην ΠΟΣΔΕΠ έλεγαν όχι στις καταλήψεις και στις απεργίες των καθηγητών!Οι άλλοι οι ξεπουλημένοι έλεγαν απεργία και στηριζαν τις καταλήψεις!!!

    Μα καλά, το ότι στην απεργία της 12/12 υπήρχε κοσμος ο οποιος δεν ειχε ξανακατεβει σε πορεια ή δεν ηταν γραμμενος στο σωματειο του δε σας ειπε τιποτα? Συμφωνα με τη λογικη σου(για πορειες που πρωτα απο ολα τις προσδιορίζει το ότι το πρώτο πανό το κρατάνε κάποιοι όντως ξεπουλημένοι) αυτον τον κοσμο και όλον το άλλο που ήταν στην «ξεπουλημένη πορεία» απλα τον αφησατε στα δοντια του λυκου!

  31. nefeli Says:

    @g_l εντάξει ρε g_l, χαλάρωσε… δε με είπε και πράκτορα… 😮

    @enraged: Όταν κάνεις μια τέτοια καινοτομία τακτικής, να εφαρμώσεις μια γραμμή που δεν έχει εφαρμωστεί ποτέ και πουθενά στην ιστορία, ενώ στο παρελθόν σε αντίστοιχες περιστάσεις έκανες ακριβώς αυτό που τώρα πολεμάς, τότε πρέπει να κάνεις μια ανάλογη κριτική, όπου να φανερώνει είτε το τι άλλαξε από τότε, είτε το γιατί η παλιά τακτική ήταν λάθος.

    Η τακτική αυτή των «χωριστών διαδηλώσεων», εφαρμώστηκε (από όσα ξέρω) για πρώτη φορά ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ από το «Κ»ΚΕ το 2000! Τι είναι λοιπόν αυτό που μας δείχνει ότι η τακτική που ακολουθούσαν οι Κομμουνιστές τόσα χρόνια ήταν λάθος; ‘Η έστω: τι άλλαξε τα τελευταία 10 χρόνια είδικά στην Ελλάδα, ώστε να δικαιολογεί αυτή την τακτική ως σωστή;

    Να γυρίσω ξανά σε αυτά που έλεγα στο προηγούμενο post: αν θέλεις να υπερασπίζεσαι την ιστορία ενός κόμματος, πρέπει να υπερασπίζεσαι την πολιτική που εφάρμοζε. Να υπερασπίζεσαι μόνο και μόνο ένα όνομα δεν λέει πολλά…

  32. Πάμε στο ΠΑΜΕ??? « Ταξιδεύοντας… Says:

    […] μου για το Π.Α.ΜΕ τις γνωρίζεται από το ποστ “Στις 12 Δεκέμβρη πάμε με το Π.Α.ΜΕ?” παρ όλη την συζήτηση δεν πειστικά όχι για την […]

  33. Απεργεία 12/2/2008 « Ταξιδεύοντας… Says:

    […] δεν πάω με το ΠΑΜΕ κοιτάξτε εδώ Posted in ασφαλιστικό, διαδήλωση, κοινωνία, πολιτική, […]

  34. Φωτογραφίες από την πορεία στις 13-2-2008 στο Ηράκλειο « Ταξιδεύοντας… Says:

    […] από την Πάτρα.Οι έθνικο-μπιιιιπ του κύριο Στυλιανίδη….Στις 12 Δεκέμβρη πάμε με το Π.Α.ΜΕ?Φωτογραφίες Ιανουάριος […]

  35. Τι θα κάνουμε αύριο σύντροφοι; « Ταξιδεύοντας… Says:

    […] μια πρώτη προσπάθεια ανάλυσης της στάσης του Π.Α.ΜΕ. εδώ. Αργότερα με βάση τα γεγονότα της πρωτομαγιάς είχα […]

  36. Τι θα κάνουμε αύριο σύντροφοι; « Γκράνμα Says:

    […] μια πρώτη προσπάθεια ανάλυσης της στάσης του Π.Α.ΜΕ. εδώ. Αργότερα με βάση τα γεγονότα της πρωτομαγιάς είχα […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: