Γιατί δεν είμαι οργανωμένος…


Αποφάσισα να γράψω αυτό το ποστ μιας και ιδιαίτερα το τελευταίο χρόνο(αρχίζοντας από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις) και λιγότερο κατά με έχει απασχολήσει αρκετές φορές αυτό το ζήτημα. Αυτή την στιγμή δεν είμαι οργανωμένος κάπου και η δράση μου για όσους δεν ξέρουν περιορίζεται σπασμωδικά σχεδόν αποκλειστικά στο φοιτητικό κομμάτι Και μάλιστα το τελευταίο διάστημα μπορώ να πω ότι οι υποχρεώσεις μου δεν με αφήνουν να ασχοληθώ ούτε με αυτό. Που για να πω την αλήθεια η επόμενη σοβαρή ενασχόληση μου μάλλον θα είναι όταν τελειώσω την σχολή.(ελπίζω τουλάχιστον)
Το πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι είναι γιατί να οργανωθώ?
Η απάντηση απλή και μονολεκτική αναγκαιότητα.. και δεν είναι στους στόχους αυτού το ποστ να ασχοληθώ περισσότερο με αυτό.

Αφού λοιπόν θέλω να ασχοληθώ ενεργά το ερώτημα που τίθεται είναι τι με εμποδίζει. Οι βασικοί λόγοι είναι:
Πρώτον η έλλειψη ικανοποιητικού πολιτικού υπόβαθρου. Σε γενικές γραμμές σίγουρα οι απόψεις μου σε αρκετά ζητήματα χαρακτηρίζονται αριστερές – αναρχικές η για να ακριβολογώ αντισυστημικές. Παρόλα αυτά αδυνατώ να πω ότι έχω μια πλήρη εικόνα ή ότι τουλάχιστον έχω συγκεκριμενοποιήσει κάτι στο μυαλό μου. Κάτι που το θεωρώ απαραίτητο για να εμπλακώ. Το πρόβλημα είναι ότι την εντατικοποίηση που επικρατεί στην σχολή μου δεν έχω τα περιθώρια να ασχοληθώ αρκετά ώστε να λύσω τα ζητήματα που με απασχολούν.
Δεύτερον η έλλειψη κομματικού – οργανωτικού υπόβαθρου. Αυτονόητο από την στιγμή που δεν έχω κατασταλάξει κάπου πολιτικά να αδυνατώ να εκφέρω και πολιτική άποψη για όλα τα προβλήματα που εμφανίζονται σε επίπεδο οργάνωσης ή κόμματος
Σίγουρα υπάρχουν αρκετά ζητήματα όπως θέματα παθογένειας κατ πόσο η όποια οργάνωση κινητέ σε σωστές γραμμές κτλ ή οτιδήποτε άλλο όπως κατά πόσο συνειδητοποίηση υπάρχει μέσα σε αυτή αλλά αυτά δεν είναι πρωτεύοντα μιας και καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τις πολιτικές επιλογές. Τέλος σίγουρα υπάρχουν και αρκετά ζητήματα ατομικού χαρακτήρα που δεν έχει νόημα να τα σχολιάσω εδώ.
Εντάξει σε όλα αυτά σίγουρα ακούγονται πολύ λογικά… ή μήπως όχι? Πέρα του ότι μπορώ και μάλλον θα ψάχνομε χαλαρότητα μια ζωή…

Αυτοί μπορώ να πω ότι είναι οι βασικοί προβληματισμοί μου… μιας λοιπόν και αυτή η σελίδα την βλέπουν αρκετοί οργανωμένοι… έχω το εξής ερώτημα:
Τα αντιμετωπίσατε ή αντιμετωπίζετε αυτά τα προβλήματα?

υγ1. Άθλιε ελπίζω να μην σε απογοήτευσα πολύ….(δεν το κόβω να βλέπεις σύντομα βιογραφικό από εμένα)
υγ2. Μήπως ακούγομαι σαν ένας ανοργάνωτος απελπισμένος για οργάνωση?

Advertisements

12 Σχόλια to “Γιατί δεν είμαι οργανωμένος…”

  1. Ερυθρός Says:

    Αφενός, σκέψου λίγο του ΥΓ2 :))
    Αφετέρου, το ερώτημα που πρέπει να θέσεις πρώτο είναι: η οργανωμένη πάλη συμβάλλει στο να λυθούν τα ζητήματα που θέτω ή όχι; δεύτερο ερώτημα είναι αν υπάρχει ένας χώρος με τον οποίο είσαι πιό κοντά. Τρίτο ερώτημα είναι: αντέχεις την οργανωμένη ζωή; σε αυτό όμως θα απαντήσεις ουσιαστικά όταν απαντήσεις στην πρώτη ερώτηση: υποτάσσεις κάποια πράγματα (π.χ. δεν είναι σίγουρο ότι η άποψή σου θα περνάει) σε έναν κοινό στόχο.
    Τέλος, ο φοιτητικός χώρος δεν είναι ταξικός. Ευκολότερα μπαίνεις και ευκολότερα βγαίνεις -αν δεν σου κάνει- από έναν πολιτικό χώρο. Όταν όμως μπεις στην παραγωγή ή σε χτυπήσει η ανεργία τα πράγματα θα φαίνονται πολύ διαφορετικά. Τα διλήμματα θα μπαίνουν σχεδόν με λογική «άσπρο-μαύρο».

  2. χαμόγελο Says:

    Πιστεύω ότι δεν καλοδιάβασες το πόστ μου.
    Το πρώτο ερώτημα το έχω θέσει στον εαυτό μου. Και έχω απαντήσει θετικά. Αν δεν το είχα κάνει αυτό τότε μάλλον δεν θα έστελνα αυτό το ποστ.
    Για το δευτερο ερώτημα σου.
    Ο λόγος που δεν είμαι οργανωμένος είναι επειδή δεν το έχω ψάξει αρκετά. π.χ.Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κομμουνιστή κτλ απλώς έχω κάποιες ιδέες εκεί κοντά.
    Για το θέμα του κατα πόσο υποτάσω τον εαυτό μου κτλ (Μάλλον είσαι κνιτής :-p για να το λες αυτό) Είναι ανάλογα με το πόσο είμαι πεισμένος ότι ειναι αναγκαίο ή χονδρικα ότι κάτι τέτοιο θα έχει κάποιο θετικό αντίκτυπο.
    Τώρα για τον εργασιακό χώρο το θέμα δεν είναι πως θα μπαίνουν τα διλήματα ΤΟ θέμα είναι πως με οφελεί να τα αντιλαμβάνομε.
    😀

  3. Ερυθρός Says:

    ΚΝίτης…παλιά στο Τέξας :))) λόγω ηλικίας. Στο κόμμα πια.
    Το να ενταχθείς στην ΚΝΕ δεν σημαίνει να ΕΙΣΑΙ κομμουνιστής, αλλά σημαίνει τη ΘΕΛΗΣΗ να ΓΙΝΕΙΣ κομμουνιστής. Για αυτό λέμε την ΚΝΕ σχολείο. Χρειάζεται να έχεις μία γενική ιδέα και όταν διαβάσεις το καταστατικό να συμφωνήσεις: το καταστατικό είναι ένα αμοιβαίο συμβόλαιο ανάμεσα σε σένα και την ΚΝΕ. Για αυτό σου λέω για την οργανωμένη δράση και αν είσαι πρόθυμος να υποτάξεις κάποια πράγματα. Αυτό με τον θετικό αντίκτυπο δεν το κατάλαβα. Θετικό αντίκτυπο για ποιόν;

  4. χαμογελο Says:

    @Ερυθρός
    Το να μπεις στηνβ ΚΝΕ επειδή θέλεις να γίνεις κομμουνιστής το θεωρώ προβληματικό με την έννοια ότι το τι θα γίνεις είναι συνέπεια του ψαξίματος και της εμπειρίας που αποκτάς από την δράση.(Το αποκτάς και χωρίς απαραίτητα να είσαι οργανωμένος) Δεν είναι μια προαποφασισμένη απόφαση.
    Συμφωνώ ότι με την οργανωμένη δράση αναγκαστικά κάποια στιγμή θα υποτάξεις καποια πράγματα κτλ.
    Για το θετικό αντίκτυπο εννοώ καταπόσο πιστεύω ότι αυτή η υποταγή θα έχει γενικότερα θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία. Δηλαδή κατα πόσο θα βοηθήσει στην ανατροπή αυτού του συστήματος.

  5. Μαίρη Says:

    Όπως πολύ σωστά είπε ο σύντροφος η ΚΝΕ είναι σχολείο.

    Όλοι αντιστεκόμαστε σε ένα βαθμό σε αυτά που μας σερβίρουν αλλά πρέπει να μάθουμε ΠΩΣ θα αντισταθούμε , πως θα απαντάμε στην επιχειρηματολογία της άρχουσας τάξης.
    Δεν μπορούμε απλά να κοιτάμε τη δουλιά μας και το σαλόνι μας χωρίς να μαυρίζουμε αυτό το σύστημα αλλά απλά να το σχολιάζουμε. Πρώτα απο όλα πρέπει να οργανωθούμε στα σωματεία μας με το πρώτο ευρώ που θα δουλέψουμε!!

    Παλεύουμε για τη ζωή μας και λενα καλύτερο μέλλον.

    Έναν νέο κόσμο το σοσιαλισμό

    Και επέτρεψέ μου να σου παραθέσω κάτι που είπε ο Πικάσο

    Πάμπλο Πικάσσο στην «Ουμανιτέ» της 29 – 30/10/44

    «Η προσχώρησή μου στο Κομμουνιστικό Κόμμα είναι η λογική συνέπεια όλης μου της ζωής, όλου μου του έργου.Γιατί, είμαι υπερήφανος να το πω, δε θεώρησα ποτέ τη ζωγραφική σαν μια τέχνη απλής ευχαρίστησης, διασκέδασης. Θέλησα, με το σχέδιο και το χρώμα, αφού αυτά ήταν τα όπλα μου, να διεισδύσω όλο και πιο πέρα στη γνώση των ανθρώπων και του κόσμου, για να μας απελευθερώνει όλους αυτή η γνώση κάθε μέρα και περισσότερο. Δοκίμασα να πω, με τον τρόπο μου, αυτό που θεωρούσα σαν το πιο αληθινό, το πιο σωστό, το καλύτερο,και αυτό ήταν φυσικά πάντα το πιο ωραίο, και οι πιο μεγάλοι καλλιτέχνες το ξέρουν καλά».

    «Ναι, έχω συνείδηση ότι πάντα αγωνίστηκα με την αληθινά επαναστατική ζωγραφική μου. Αλλά κατάλαβα τώρα ότι αυτό το ίδιο δεν αρκεί. Αυτά τα χρόνια της τρομακτικής καταπίεσης, μου έδειξαν ότι οφείλω, όχι μόνο να μάχομαι με την τέχνη μου, αλλά και με ολόκληρο τον εαυτό μου».

    «Και τότε πήγα προς το Κομμουνιστικό Κόμμα, χωρίς τον παραμικρότερο δισταγμό, γιατί στο βάθος ήμουν από πάντα μαζί του.Ο Αραγκόν, ο Ελυάρ, ο Κασσόν, ο Φουγκερόν, όλοι οι φίλοι μου το ξέρουν καλά. Αν δεν είχα ακόμη επίσημα προσχωρήσει ήταν από «άγνοια», κατά κάποιον τρόπο, γιατί πίστευα ότι το έργο μου και το ότι ήμουνα με όλη μου την καρδιά μαζί του, νόμιζα ότι αυτά ήταν αρκετά.

    Αλλ’ αυτό, όμως, δεν ήταν, ήδη, το κόμμα μου; Δεν είναι αυτό που περισσότερο εργάζεται για να γνωρίσει και να φτιάξει τον κόσμο, να κάνει τους σημερινούς και τους αυριανούς ανθρώπους πιο φωτεινούς, πιο ελεύθερους, πιο ευτυχισμένους;

    Δεν είναι οι κομμουνιστές που υπήρξαν οι πιο θαρραλέοι, τόσο στη Γαλλία, όσο και στην ΕΣΣΔ ή στην Ισπανία μου; Πώς θα μπορούσα να διστάσω; Ο φόβος να δεσμευτώ; Αλλά, αντίθετα, δεν αισθάνθηκα ποτέ τόσο ελεύθερος, πιο πλήρης!

    Και έπειτα, βιαζόμουνα τόσο να ξαναβρώ μια πατρίδα: ήμουνα πάντα εξόριστος, τώρα δεν είμαι πια.Περιμένοντας ώσπου να μπορέσει τελικά η Ισπανία να με δεχτεί, το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα μου άνοιξε την αγκαλιά του, και εκεί βρήκα όλους αυτούς που περισσότερο εκτιμώ, τους πιο μεγάλους σοφούς, τους πιο μεγάλους ποιητές και όλα αυτά τα πρόσωπα των επαναστατημένων Παρισινών τόσο ωραία, όπως τα έχω δει τις ημέρες του Αυγούστου.

    Είμαι ξανά ανάμεσα στα αδέρφια μου».

  6. Ερυθρός Says:

    Εγώ πάντως το ξεκίνησα πολύ μεγάλος το σχολείο…Στα 21 😛

  7. χαμογελο Says:

    @Ερυθρός Αν εσύ μπήκες πολύ μεγάλος στην ΚΝΕ εγώ τι να πω που είμαι σχεδόν 24…:-p

  8. a8lios Says:

    @Xamogelo

    Ακούστε λίγο για να καταλάβετε.
    Ο χαμόγελος κατάγεται και μεγάλωσε στην πιο μικροαστική κοινωνία αυτής της χώρας, στο Λασσίθι.

    Αυτό έχει προφανώς μια αντανάκλαση και στον χαρακτήρα του. Ειδικά σε όσους είναι από το Λασσίθι το βλέπω πολύ έντονα αυτό.

    Π.χ. μπορεί να γύρναγε από μια πορεία στην Αθήνα πέρσι και να σου λεγε, ακόμα και μέσα στη συνέλευση του Σ.Φ. να έλεγε πως «εγώ, με βάση αυτά που είδα στο ΕΜΠ, δε νομίζω πως είναι αυθόρμητα αυτά που κάνουν οι «αναρχικοί» εκεί στις «οδομαχίες» τους».

    Μετά από κανα τέταρτο που μπορεί να θέταμε ζήτημα για περιφρούρηση στις κινητοποιήσεις του Σ.Φ., θα το σκεφτόταν παρ’όλα αυτά αν πρέπει να υπάρξει κάτι τέτοιο, και πολύ πιθανό να μην το ψήφιζε, ή να το ψήφιζε και μετά να το μετάνιωνε κτλ…

    Παρ’ όλα αυτά είναι κοινώς αποδεκτό από τους πάντες πως ήταν και είναι από τα πιο δραστήρια (κατά περιόδους ίσως και το πιο δραστήριο(!)) και δημιουργικά άτομα που συμμετέχουν στο φοιτητικό κίνημα του Ηρακλείου.

    Αυτό τον βάζει και από μόνο του στην ανάγκη να αναρωτιέται και να αναζητά κάτι «ποιοτικά ανώτερο» από μορφής οργάνωσης.
    Οπότε ναι, το ΥΓ2 νομίζω ισχύει. Χεχε.

    Εγώ έχω εμπιστοσύνη στο χαμόγελο, και δε βιάζομαι και τρομερά, γιατί καταλαβαίνω πως κάποιος που για πολύ καιρό τώρα είχε και έχει επαφές με όλες (μα όλες και εσύ ρε γμτ…) τις αριστερές/αναρχικές/… οργανώσεις,
    που έχει αυτή τη ταξική καταγωγή,
    που είναι σε ένα χώρο (ΑΕΙ) που δε βοηθάει να βγάζεις ξεκάθαρα συμπεράσματα,
    ένας τέτοιος άνθρωπος θέλει να είναι πολύ σίγουρος για την όποια απόφασή του και του παίρνει και χρόνο. Λογικό…

    Στην τελική, άμα δε καταφέρουμε να μπεις στη ΚΝΕ δεν πειράζει, μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε και για το κόμμα…

    Μπουχαχα.

  9. χαμογελο Says:

    γμτ… και εγώ που νόμιζα ότι θα ξεμπέρδευα μετά τα 29 μου….

    υγ1.Στο μπουχαχα έσκασα στα γέλια!
    υγ2.Το θέμα με την περιφρούριση στις πορείες θα το θέλω αρκετό καιρό να το ανοίξω αλλά σχεδόν ποτέ δεν βρίσκω τον χρόνο…

  10. JChrist Says:

    Ρε συ χαμόγελε, κάθε καινούρια συζήτηση με σένα είναι και μια νέα περιπέτεια.
    Δείχνεις έναν καταπληκτικό σεβασμό σε κάθε άποψη ΚΝίτη / οπορτουνιστή / αριστεριστή / αναρχικού / αναρχο-αυτόνομου / απλού καπνιστή μπάφου σχετικά με την εξέλιξη αυτής της κοινωνίας (και καλά κάνεις). Μα το θέμα είναι ότι την επεξεργάζεσαι ακόμα και όταν η ίδια η εμπειρία σου σου υποδεικνύει να την απορρίψεις (π.χ. για την περιφρούρηση στις πορείες).
    Μα, ακριβώς όπως είπε και ο Ά8λιος, δεν υπάρχει φόβος. Κάποια στιγμή κάπου θα καταλήξεις (αυτό το κάπου εγώ το έχω ήδη σίγουρο, στο λέω να το ξέρεις).
    Όταν βγεις στην αγορά εργασίας και δεις τα πράγματα ξεκάθαρα πια, χωρίς τον καθένα να σε μπερδεύει με ανακρίβειες, ψέμματα ή @@, θα το δώσεις μόνος σου το βιογραφικό.
    υγ1: Για το υγ2, ναι, έτσι ακούγεσαι. Θες να μπεις στην ΚΝΕ, αλλά «τσινάς» ακόμα :p
    υγ2: Με τα μαθήματα, στο έχω ξαναπεί, χρειάζεται να βάζεις πρόγραμμα. Όταν με το καλό μπεις στην ΚΝΕ, θα σε βοηθήσει η ΟΒα σου αρκετά να προγραμματίσεις τη ζωή σου.

  11. χαμογελο Says:

    @JChrist Χμ… πολύ σιγουριά βλέπω…από όλους σας…
    Σοβαρά τώρα…για το ΚΚΕ και την ΚΝΕ όσο το ψάχνω δεν λέω συμφωνώ περισσότερο σε ορισμένα πράγματα αλλά από την άλλη ταυτόχρονα διαφοροποιούμε σε άλλα.εξίσου κρίσιμα…
    Όσο για το πρόγραμμα δεν πιστεύω ότι χρειάζομε την ΚΝΕ για να βάλω την ζωή μου σε πρόγραμμα. Έχω πρόγραμμα στο βαθμό τουλάχιστον που το θέλω εγώ και το ξέρεις και εσύ πολύ καλά ότι σστην σχολή μας δεν έχεις χρόνο…(ανάλογα βέβαια με τα μαθήματα που δηλώνεις..)

  12. JChrist Says:

    Καταλαβαίνω ότι έχεις τις διαφωνίες σου σε ορισμένα σημεία (και πολύ καλά κάνεις πάλι). Αλλά πιστεύω ότι δεν είναι αρκετές μπροστά στην ανάγκη αλλαγής της κοινωνίας. Αυτό για τώρα.

    Όσο για το πρόγραμμα, μην παρεξηγηθώ. Προφανώς και είναι βαρβάτο και ζόρικο. Το έχει ανάγκη το σύστημα να σε γαμ… έτσι, για να μη σηκώνεις κεφάλι. Αλλά είναι δείγμα ανυπακοής στο σύστημα να μην μπαίνεις στα καλούπια που σου φτιάχνει και να το αντιπαλεύεις και στις πιο δύσκολες συνθήκες.

    Πάλι προφανώς, δεν έχεις ανάγκη την ΚΝΕ να σου βάλει πρόγραμμα. Την έχεις ανάγκη όμως για να δράσεις οργανωμένα – οργανωμένη πάλη 😉 – και για να σου μεταδώσει την εμπειρία της στα προβλήματα που σου δημιουργεί η κοινωνία και το πως τα «προσπερνάς» και συνεχίζεις να διεκδικείς την ανατροπή της.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: