Σοσιαλδημοκρατία σήμερα


Ακούω πολλή καιρό τώρα όλα τα ΜΜΕ (ηλεκτρονικά, έντυπα, κτλ) να μιλάνε για το φαινόμενο του ΠΑΣΟΚ και κατ επέκταση να μιλάνε και για την κρίση όλων των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην Ευρώπη κτλ. Όλοι μιλάνε για αριστερή στροφή ελπίζοντας ότι θα τραβήξουν ψηφοφόρους από τα αποθέματα αριστερότερα τους… ή ένα ποσοστό δυσαρεστημένων ψηφοφόρων με την σημερινή κατάσταση. Πιστεύω όμως ότι μέσα σε αυτή την βαβούρα της αριστερής στροφής ηθελημένα ή μη έχει χαθεί κάθε αίσθηση μέτρου και επαφής με την πραγματικότητα.Κατά την άποψη μου μια αριστερή στροφή είναι ανέφικτη ή αν θέλουμε να ακριβολογούμε… η εφαρμογή μιας αριστερή πολιτικής είναι πραγματικά εκτός πραγματικότητας.
Σίγουρα θα μπορούσα να αιτιολογήσω την άποψη μου με βάση την διαφθορά και όλα τα άλλα σημάδια παρακμής που υπάρχουν για να αιτιολογήσω γιατί δεν θα μπουν σε μια ουσιαστική διαδικασία. Όμως η πραγματική ουσία του προβλήματος βρίσκεται στην βάση του σημερινού συστήματος. Στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία όπου τα εμπορεύματα κινούνται ελεύθερε, γρήγορα και φθηνά που είναι φυσική απόρροια της αλματώδης ανάπτυξης της τεχνολογίας αλλά και της βιομηχανοποίησης του τρόπου παραγωγής τους το επιχείρημα ότι είναι μονόδρομος η σημερινή πολιτική είναι βάσιμο όσο ποτέ… όταν βέβαια μιλάμε στα πλαίσια του σημερινού συστήματος. Αυτό γιατί η απόλυτη ελευθερία του κεφαλαίου(και αυτό συνέπεια της οικονομίας της αγοράς που έχει εδραιώνεται τα τελευταία χρόνια) έχει σαν αποτέλεσμα να του επιτρέπει να διαλέγει τις καλύτερες συνθήκες για την παραγωγή του εκάστοτε προϊόντος που θα διακινήσει ελεύθερα Έχοντας να διαλέξει κάποιος επιχειρηματίας από την Ουγκάντα μέχρι την Γερμανία δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι η αυτονόητη επιλογή είναι το ποιο φθηνό ευέλικτο εργατικό δυναμικό με όσο το δυνατόν λιγότερες υποχρεώσεις απέναντι στους εργαζόμενους και στο περιβάλλον. Κατ επέκταση δηλαδή απέναντι στην κοινωνία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την συμπίεση των δικαιωμάτων των εργαζομένων είτε πρόκειται για μισθούς είτε και για το περίφημο κοινωνικό κράτος ώστε να προσφέρουν τις ιδανικές συνθήκες για τους επιχειρηματίες. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή απλούστατα θα σήμαινε την μετανάστευση του κεφαλαίου σε άλλες χώρες με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία της χώρας…
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οποιαδήποτε εφαρμογή αριστερής πολιτικής χωρίς ανατροπή της οικονομίας της αγοράς θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τον πληθυσμό…
Από την στιγμή που δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν τα σοσιαλδημοκρατικά από τα λεγόμενα δεξιά κόμματα σε επίπεδο πολιτικής είναι αναπόφευκτο ότι είτε σταδιακά θα οδηγηθούν σε συρρίκνωση ή διάσπαση είτε θα περιοριστούν στο παίξουν τον ρόλο τους σε στιγμές κρίσης του συστήματος.. Προσφέροντας ψευδαισθήσεις διαφορετικότητας και κατ επέκταση ανάχωμα στις όποιες αντιδράσεις προκύπτουν από το σημερινό σύστημα.

Εσείς πως το βλέπετε?

Advertisements

35 Σχόλια to “Σοσιαλδημοκρατία σήμερα”

  1. g_l Says:

    Νομίζω ότι το όλο ζήτημα τίθεται σε λάθος βάση. Θεωρώ ότι για να είμαστε ακριβείς στις διατυπώσεις μας πρέπει να μιλάμε για κρίση των πάλαι ποτέ σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ και τα αδελφά του κόμματα αν τον κόσμο έχουν πάψει προ πολλού να έχουν τα χαρακτηριστικά σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και εδώ και χρόνια συναγωνίζονται με τα παραδοσιακά φιλελεύθερα κόμματα στο ποιος θα εξυπηρετήσει καλύτερα την αστική τάξη . Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι και ο κόσμος που υποστηρίζει ΠΑΣΟΚ είναι δεξιός. Προσωπικά πιστεύω ότι ένα μεγάλο ποσοστό λαϊκών στρωμάτων που το ψηφίζουν έχουν αριστερό παρελθόν και γενικότερα αλληθωρίζουν προς τα αριστερά . Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας. Ένα flash back στη δεκαετία του 70 θα μας θυμίσει την «αριστερή» συνθηματολογία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων εκείνης της εποχής (συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του δικού μας ΠΑΣΟΚ) που έφερνε σε αμηχανία τα κατ’ ευφημισμό κομμουνιστικά κόμματα. Κάνοντας μια σύγκριση μεταξύ εκείνης της εποχής και του σήμερα θα πειστεί και ο πιο κακόπιστος ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον φιλελεύθερο. Ούτε καν η σοσιαλδημοκρατική συνθηματολογία δε του έχει απομείνει. Με λίγα λόγια εδώ και χρόνια ο Ελληνικός λαός δεν επιλέγει (στις εκλογές) μεταξύ δυο διαφορετικών ιδεολογιών αλλά επιλέγει τον καλύτερο κατά τη γνώμη του διαχειριστή εξουσίας.

    Επομένως είναι οξύμωρο να μιλάμε για αριστερή στροφή ενός δεξιάς ιδεολογίας κόμματος.

    Το πιο εντυπωσιακό όμως σε όλη αυτή την παραφιλολογία περί αριστερής στροφής είναι η δήλωση του Σκανδαλίδη που λέει ότι έχει στόχο να φτιάξει ένα «ριζοσπαστικό ΠΑΣΟΚ» όταν θα γίνει πρόεδρος του κόμματος με το καλό (λέμε τώρα). Πολύ της μόδας είναι φέτος ο ριζοσπαστισμός (αν με εννοείτε).

    Με μια βιαστική ματιά στα παραπάνω θα μπορούσε κανείς να βγάλει το συμπέρασμα ότι η σοσιαλδημοκρατία μας τελείωσε. Όμως αυτό δε το πιστεύω καθόλου. Η σοσιαλδημοκρατία ζει και βασιλεύει (δυστυχώς). Και το χειρότερο είναι ότι δε το έχουμε πάρει χαμπάρι. Βασικά γνωρίσματα της σοσιαλδημοκρατίας (χωρίς να έχω τη διάθεση να το παίξω μεγάλος θεωρητικός) είναι ότι η αριστερή-επαναστατική φρασεολογία , ρεφορμισμός και συντήρηση στην πράξη. Σοσιαλδημοκράτες είναι αυτοί οι δήθεν ριζοσπάστες που γίνονται τα δεκανίκια των αστών όταν αυτοί χρειάζονται στήριξη. Είναι αυτοί που βάζουν τρικλοποδιά στους αγώνες του λαού.

    Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; ΟΧΙ;
    Για σκεφτείτε καλύτερα!
    Μπράβο, το βρήκατε.

    Για το ΚΚΕ και το Συνασπισμό μιλάω. Και όλους τους ομοϊδεάτες τους ανά την υφήλιο.

    Για το Συνασπισμό δεν έχω να πω πολλά, τα λέει μόνος του. Είναι πολύ ξεκάθαρο ότι είναι «του συστήματος» που λέμε γιατί αυτοί είναι ρεφορμιστές και στα λόγια και στις πράξεις (τουλάχιστον είναι πιο συνεπείς ρεφορμιστές από το ΚΚΕ).

    Το «Κ»ΚΕ όμως; Ας ρίξουμε μια πιο προσεχτική μάτια στην πολιτική του, στις τακτικές του, ακόμα και στις λέξεις-εκφράσεις που χρησιμοποιούν τα στελέχη του (ή μάλλον ας δούμε καλύτερα ποιες λέξεις-εκφράσεις δε χρησιμοποιούν). Αλήθεια το «Κ»ΚΕ δεν είναι αυτό που έβαζε συνεχώς εμπόδια στους αγώνες του τελευταίου χρόνου; Ας θυμηθούμε ότι ήταν ενάντια στις καταλήψεις, στην απεργία των πανεπιστημιακών, στην απεργία των δασκάλων (για να μη μιλήσουμε για τα κολλήματα που έβαζε στην ανάπτυξη του κινήματος). Μήπως έχετε ακούσει ποτέ τα στελέχη του «Κ»ΚΕ (τη γγ ας πούμε) να αναφέρεται στην επανάσταση που βέβαια είναι αυτονόητο ότι είναι στόχος πραγματικού ΚΚ. Χαρακτηριστική είναι και η εκλογολαγνεία του «Κ»ΚΕ. Κεντρικό σύνθημα του σε αυτές τις εκλογές ήταν ψηφίστε «Κ»ΚΕ για να είναι ισχυρό αύριο να διεκδικήσει. Καμία σχέση δηλαδή με την κομμουνιστική λογική που βάζει πρώτο το ισχυρό εξωκοινοβουλευτικό κίνημα (το οποίο βέβαια είναι λογικό να οδηγήσει και σε μια καλή καταγραφή στις εκλογές αλλά αυτό είναι άσχετο με το θέμα). Λες και δεν είναι καθήκον του κομμουνιστή να κάνει κατανοητό στον κόσμο ότι ο κοινοβουλευτισμός δεν οδηγεί πουθενά.

    Αλλά ας ανατρέξουμε και λίγο στην ιστορία του «Κ»ΚΕ. Ήταν κομμουνιστικό κόμμα το «Κ»ΚΕ όταν υποστήριζε το 20 συνέδριο του ΚΚΣΕ (που ανάμεσα σε άλλες αθλιότητες αποφασίστηκε ότι υπάρχουν συνθήκες για ειρηνική μετάβαση στο σοσιαλισμό), το 22 συνέδριο(όπου αποφασίστηκε ότι το ΚΚΣΕ από κόμμα του προλεταριάτου είναι κόμμα όλου του λαού ), την περεστρόικα; Ή μήπως ήταν κομμουνιστικό όταν διαγράφονταν (αντικαταστατικά) από το κόμμα στην 6η(1956) και στην 7η(1947) ολομέλεια η επαναστατική ηγεσία του ΚΚΕ και η μεγάλη πλειοψηφία των μαχητών του ΔΣΕ που αντιτάχθηκαν στο Χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό (αναθεωρητισμό της μαρξιστικής ιδεολογίας) ;

    Και μη μου πείτε για εκείνο το ΚΚΕ (από το 1918-1955) που έδωσε μάχες για την επανάσταση και το σοσιαλισμό γιατί αυτό πράγματι ήταν Κομμουνιστικό Κόμμα. Εδώ μιλάω για το «Κ»ΚΕ.

    Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις για αυτά που έγραψα παραπάνω όποτε θα αναφερθώ-επεκταθώ στο θέμα στο επόμενο σχόλιο που θα χρειαστεί να γράψω.

    Όσον αφορά τώρα για το αν υπάρχει η δυνατότητα να ασκηθεί αριστερή πολιτική σε ένα κράτος η απάντηση μου είναι:ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑΙ!!!
    Αυτή είναι ο Σοσιαλισμός (ξέρετε πως πάει προλεταριακή επανάσταση-δικτατορία του προλεταριάτου κλπ).

  2. a8lios Says:

    @g_l
    Δε πρόκειται να αντιδράσω. Απλά πες λίγο, είσαι στην «Ανασύνταξη»;

  3. ange-ta Says:

    O jean Ziegler, γράφει, ότι η σοσιαλδημοκρατία έπαιρνε φως σαν τα ετερόφωτα σώματα από την πρώην σοβιετική ένωση. Μόλις έσβησε αυτή, σαν τον ήλιο, σβήσανε και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.
    Πάντως και αυτή η σοσιαλδημοκρατία θα μπορούσε να κάνει κάποια πράγματα σωστά!
    Έτσι λ.χ. αν η κάθε Σήμενς, λέει «ή μου επιτρέπεις να μειώσω τους μισθούς ή παίρνω τα κεφάλαια μου και φεύγω» η κάθε κυβέρνηση θα είχε δύο τρόπους να αντιδράσει
    1. Της λέει ότι αυτά τα κεφάλαια τα έκανες με την υποστήριξη του κράτους και επομένως των εργατών, ή
    2. Πάρε τα λεφτά σου και στα κομμάτια, αλλά εισαγωγή στη χώρα μου δεν θα ξαναγίνει από τα προϊόντα σου.
    Λέω δηλαδή, έτσι για να κάνω να φανεί, ότι ν υπήρχε διάθεση από την σοσιαλδημοκρατία, να οδηγήσει το κράτος με ειρήνη στον σοσιαλισμό έχει τα νομικά εργαλεία στη διάθεση του. Αλλά δεν θέλει καταρχήν.

    Άσε που σήμερα, το πρόβλημα, δεν είναι πια εθνικό!

  4. g_l Says:

    Προς Άθλιο:
    Αν και δεν καταλαβαίνω σε τι θα σε βοηθήσει να ξέρεις αν είμαι οργανωμένος κάπου θα σου απαντήσω.

    Όχι δεν είμαι στην «Κίνηση για την Ανασύνταξη του ΚΚΕ 1918-1955» αλλά συμπαθώ πολυ την κίνηση αυτή(μιας και είναι και η μόνη Ζαχαριαδική κίνηση). Θα μπορούσες να πεις ότι είμαι ανένταχτος του μαρξιστικού-λενινιστικού χώρου.

  5. g_l Says:

    Όσον αφορά το σχόλιο του/της ange-ta :

    Το αν μπορεί να προχωρήσει ένας λαός στο σοσιαλισμό δεν είναι θέμα του αν υπάρχουν τα νομικά μέσα ή όχι. Η αστική τάξη έχει τα μέσα-μηχανισμούς(π.χ. αστυνομία, στρατός, παρακράτος) να καταπνίξει κάθε ειρηνική προσπάθεια για εφαρμογή σοσιαλισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Χιλή του Αλιέντε. Οπότε μία επιλογή μένει η ένοπλη επανάσταση.

    Βέβαια συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λες, δηλαδή ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δεν θέλουν το σοσιαλισμό. Και βέβαια δεν τον θέλουν αφου ήταν και είναι κόμματα στηρίγματα της αστικής τάξης.

  6. a8lios Says:

    @g_l

    E ρε παιδάκι μου, προφανώς δε θα μου προσφέρει τπτ, απλά δεν είχα καμία όρεξη (και δε βρίσκω και νόημα) να απαντήσω σοβαρά σε αυτά που έλεγες, οπότε είπα να το ρίξω σε κάτι πιο χαλαρό.

    Δε περίμενα ότι όντως θα τους συμπαθούσες…

  7. Nefeli Says:

    Επιστρέφω στην αρχή: Μπορεί να ασκηθεί «αριστερή»(ό,τι και να σημαίνει σημαίνει αυτό?) πολιτική σε ένα καπιταλιστικό κράτος;

    Και ναι και οχι. Μπέδρεμα; Ναι. Αλλά δεν φταίει η απάντηση. Η ερώτηση φταίει: Ας το θέσουμε αλλιώς:

    «Μπορεί η αριστερά να πετύχει κάποιες νίκες, μέσω της πίεσης των κινημάτων μέσα σε ένα καπιταλιστικό κράτος;» Εδώ η απάντηση είναι σίγουρα ΝΑΙ! Και όχι μόνο μπορεί, αλλά οφείλει. Οφείλει απέναντι στον λαό αν θέλει να ονομάζεται αριστερά. Και οφείλει απένεντι στον εαυτό της αν θέλει να έχει προοπτική τον Σοσιαλισμό. Δηλαδή την διχτατορία του προλεταριάτου, για να μην παρεξηγούμαστε. Καμιά επανάσταση δεν μπορεί να γίνει αν πρώτα ο λαός δεν πειστεί ότι μπορεί να κερδίσει. Και δεν πείθεται κανείς απο εκδηλώσεις «φούσκες» με θέμα «μπορούν τα κινήματα να πετύχουν». Πείθεται όταν πράγματι κερδίζουν. Και εδώ φαίνεται το πόσα εμπόδια μπορεί να φέρει ένα σοσιαλδημακρατικό κόμμα στο κίνημα. Όταν σε ένα υποτιθέμενο επαναστατικό κόμμα επικρατεί αντεπαναστατική γραμμή. Και επειδή αυτό το blog διαβάζεται κυρίως από φοιτητές: ας δούμε τι έγινε στο μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα πριν ενάμιση χρόνο. Είδαμε ένα «Κ»ΚΕ (ναι! καλώς μπαίνει ε εισαγωγικά!) να θέλει ανοικτές σχολές και να κατηγορεί για «αριστερισμούς». Γιατι; Πολύ απλά γιατί το ίδιο ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ. Το «Κ»ΚΕ δεν πιστεύει οτι τα κινήματα μπορούν να κερδίσουν.

    Δεν το έκανε για αυτό, λέτε; Τότε γιατί ακόμα και τώρα ΑΡΝΕΙΤΑΙ ότι το κίνημα ΚΕΡΔΙΣΕ; Σήμερα, μόλις έναν χρόνο μετά, το «Κ»ΚΕ εξακολουθεί να προπαγανδίζει ότι «και τι πετύχαμε; τίποτα!». Το ότι σπάσαμε την συναίνεση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν το υπολογίζει. Το ότι η κυβέρνηση ψπσήφισε έναν νόμο που όμως στα βασικά του σημεία (άσυλο) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να τον εφαρμώσει δεν το υπόλογίζει. Και όλα αυτά γιατί; Γιατι «δεν έπεσε το σύστημα». Μα δεν πέφτει έτσι το σύστημα!

    Τέλος παντων. Για να συνοψίζουμε: δεν είναι το ζήτημα το «Κ»ΚΕ. Αλλά το ερώτημα αν μπορεί να εφαρμοστεί «αριστερή πολιτική» περνά από τι ενοεί ο καθένας το να εφαρμοστεί «αριστερή πολιτική». Και το ζήτημα είναι ότι η αυτοαποκαλούμενη αριστερά σήμερα έχει εντελώς λάθος αντίληψη για αυτό. Και αυτή την αντίλψη πρέπει να την αλλάξει, αν η ίδια μπορεί, και μέχρι τότε εμείς πρέπει να την πολεμήσουμε.

    Μικρές νίκες ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ η αριστερά μπορεί και πρέπει να πετυχει.

  8. gnostos.agnostos Says:

    Τα προϊόντα μπορεί να διακινούνται ελεύθερα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι και φτηνά όπως γράφεις στο κείμενο σου. Το σωστό είναι ότι το κόστος παραγωγής τους είναι πολύ μικρό (φτηνό εργατικό δυναμικό όπως ανέφερες) αλλά ο τελικός καταναλωτής είναι αυτός που πληρώνει τελικά τη νύφη και αναγκάζεται να αγοράσει είδη πρώτης ανάγκης σε υπερβολικά υψηλές τιμές.

    Δε νομίζω ότι ο λαός θα έχει πρόβλημα με «πιο αριστερές» πολιτικές αφού θα είναι προς το συμφέρον του και μόνο. Το πρόβλημα είναι το πολιτικό κόστος και στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει πολιτικός που να μην το υπολογίζει…

  9. a8lios Says:

    Λύστε μου άλλη μια απορία:

    Γιαί γράφετε
    «Κ».Κ.Ε.
    το ένα και απλά…
    ΠΑ.ΣΟ.Κ.
    το άλλο;

    Είδες συμπτώσεις αυτή η παλιοζωή…

  10. χαμόγελο Says:

    @g_l Νομίζω ότι είσαι λίγο εκτός θέματος.όπως και ότι είσαι λίγο υπερβολικός ως προς τον χαρακτηρισμό του ΚΚΕ σαν σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.Ακόμα επαναστατική φρασεολογία δεν είναι χαρακτηριστικά του σοσιαλοδημοκρατικών κομμάτων.
    Για το θέμα του ΚΚΕ και τις εκλόγές αυτό που έχω να πω είναι ότι δεν μου άρεσε που το ΚΚΕ παρουσιάστικε σαν κόμμα διαμαρτυρίας… όσο για την ψηφοθηρία ως ένα βαθμό μπορεί να έχεις δίκιο.
    Τώρα για το θέμα του ΚΚΣΕ κτλ δεν το έχω ψάξει ιστορικά και δεν έχω ιδέα.

    @ange-ta Πιστεύω ότι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Στην πράξη με το σημερινό σύστημα οι κυβερνήσεις εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα αυτών των επιχειρήσων. Πέρα από αυτό από την στιγμή που οι σοσιαλοδημοκράτες έχουν αποδεκτεί την ελεύθερη αγορά(δηλαδή και την ανεμπόδιστη διακίνηση αγαθών) αυτό που λές είναι για αυτούς άτοπο.

    θα επανέλθω άυριο για τα υπόλοιπα…

  11. χαμόγελο Says:

    @nefeli Δεν αμφιβάλω ότι μπορούν τα κινήματα δεν πετύχουν νίκες
    Όσο για το θέμα με το ΚΚΕ είναι μεγάλη συζήτηση. Όπως και για την στάση τους στο φοιτητικό κίνημα.Για την στάση της ΠΚΣ στην αρχή αυτό που πιστεύω είναι ότι πρόβλεπτε μια 2μερη κατάληψη όπως είχε γίνει και την προηγούμνη χρονιά. Ακόμα και εμείς είχαμε καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα άσχετα με το τι κατέβηκε τελικά στις ΓΣ. Πάντως τουλάχιστον στην σχολή μου δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να είχαμε δευτερο γύρο κινητοποιήσεων χωρίς την στήριξη από την ΠΚΣ
    Εν συντομία αν πετύχαμε κάτι δεν είναι τόσο απλό θέμα. π.χ. για το θέμα του ασύλου που λες ούτοσιάλως είναι πολύ νωρίς για να πούμε αν θα εφαρμοστούν οι όποιες ρυθμίσεις του. Ακόμα και για το θέμα του άρθρου 16 σίγουρα ήταν νίκη του φοιτητικού κινήματος αλλά δεν σημαίνει ότι έχει τελειώσει κάτι. Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά για αυτή την βουλή.
    @agnostos.agnostos Αυτό που έλεγα αφοράει την σκοπιά του ιδιώτη. Πολιτικό κόστοσ από αριστερή πολιτική???

    @ange-ta χμ… για την Βurma το σκέυτομαι γιατί δεν ξέρω τι κερδίζει από αυτή την κίνηση?

  12. g_l Says:

    @Αθλιος

    Κοίτα δεν είχα σκοπό να απαντήσω στα σχολιά σου δεδομένου ότι δεν γίνονταν στα πλαίσια μιας αντιπαράθεσης σε πολιτικό επίπεδο αλλά θα έπρεπε τουλάχιστον να ντρέπεσαι που υποννοείς πράγματα(οτι δηλαδή είμαστε φιλοΠΑΣΟΚ,λες και δεν είπαμε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι φιλελεύθερο κόμμα) για όσους έκαναν σε αύτο το post σχόλια ενάντια στο «Κ»ΚΕ επειδή αδυνατείς να υποστηρίξεις μια πολιτική επιχειρηματολογία προκειμένου να στηριξεις το κόμμα σου.

    Για μια ακόμη φορά φαίνεται ότι το «Κ»ΚΕ δεν αντέχει την αριστερή κριτική!

  13. g_l Says:

    Να τη γράφει η Ανασύνταξη σήμερα για το θέμα! Εξηγεί γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι μεγαλοαστικό και το «Κ»ΚΕ σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Αξίζει να το διαβάσετε όλοι νομίζω.

    —————————–

    Καταρχήν πρέπει να σημειωθεί ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, όπως ισχυρίζονται οι χρουστσοφικοί ηγέτες του «Κ»ΚΕ (πρόκειται για αντιμαρξιστική εκτίμηση) αλλά είναι απ’ την ίδρυσή του ένα μεγαλο-αστικό κόμμα – εκφραστής των ταξικών συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου – που όμως για δημαγωγικούς λόγους παραπλάνησης της εργατικής τάξης και γενικά των πλατιών λαϊκων μαζών πρόβαλε σοσιαλδημοκρατικά- σοσιαλιστικά ακόμα και «κομμουνιστικά» συνθήματα. Είναι επίσης πασίγνωστό ότι τα παλιά ρεφορμιστικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα προήλθαν απ’ τον εκφυλισμό των επαναστατικών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Β΄ διεθνούς που εγκατέλειψαν το μαρξισμό και πρόδωσαν την προλεταριακή επανάσταση, ακολουθώντας το διαβόητο δρόμο της «ειρηνικής μετεξέλιξης του καπιταλισμού σε σοσιαλισμό» δηλ. τον «ειρηνικό κοινοβουλευτικό δρόμο περάσματος στο σοσιαλισμό» με τη βοήθεια του αστικού κράτους. Η νέα χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία εμφανίζεται στα μέσα της δεκαετίας του ΄50 μετά την επικράτηση και κυριαρχία του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού (20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ, Φλεβάρης 1956) στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα δηλ. προήλθε απ’ τον εκφυλισμό των πρώην κομμουνιστικών κομμάτων και τη μετατροπή τους σε αστικά σοσιαλδημοκρατικά τύπου κόμματα. Και είναι σοσιαλδημοκρατικά τα χρουστσοφικά κόμματα, επειδή οι θέσεις του 20ου συνέδριου του ΚΚΣΕ που αυτά ακολούθησαν-ακολουθούν είναι ως προς το περιεχόμενο ατόφιες οι πασίγνωστες αντιμαρξιστικές θέσεις της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας.

    Η παλιά σοσιαλδημοκρατία εγκαταλείποντας τη μαρξιστική αντίληψη του σοσιαλισμού διέσυρε με τον πιο χειρότερο τρόπο την έννοια του σοσιαλισμού με την προβολή και προπαγάνδιση μιας αστικής αντίληψης του σοσιαλισμού δηλ. ενός «σοσιαλισμού» χωρίς Διχτατορία του Προλεταριάτου και ενός πολυκομματικού-πλουραλιστικού «σοσιαλισμού».

    Και η νέα χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία, τύπου «Κ»ΚΕ (΄56)-ΣΥΝ, που κυριάρχησε στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, εγκαταλείποντας και προδίνοντας τον επαναστατικό μαρξισμό δηλ. το λενινισμό-σταλινισμό, βαδίζοντας πλέον στα χνάρια της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας, διέσυρε και αυτή την έννοια του σοσιαλισμού με την επαναπροβολή στο αντεπαναστατικό 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ (1956) ενός «σοσιαλισμού» χωρίς Διχτατορία του Προλεταριάτου και τη διατήρηση του αστικού κοινοβουλίου που τάχα μετατρέπεται – χωρίς α) βίαιη-ένοπλη προλεταριακή επανάσταση και β) χωρίς συντριβή του αστικού κράτους – σε «όργανο πραγματικής δημοκρατίας, δημοκρατίας για τους εργαζόμενους»: «να καταχτήσει σταθερή πλειοψηφία στη βουλή και να τη μετατρέψει από όργανο της αστικής δημοκρατίας σε όργανο της πραγματικής λαϊκής θέλησης. Σ’ αυτή την περίπτωση ο θεσμός τούτος, ο πατροπαράδοτος για πολλές πολυαναπτυγμένες χώρες μπορεί να γίνει όργανο πραγματικής δημοκρατίας, δημοκρατίας για τους εργαζόμενους» (Ν.Σ. Χρουστσιόφ: «Λογοδοσία της ΚΕ του ΚΚΣΕ στο ΧΧ συνέδριο του Κόμματος», σελ.42, 1956).

    Επιπλέον η αντίληψη του σοσιαλισμού της νέας χρουστσοφικής σοσιαλδημοκρατίας ταυτίζεται με την αντιμαρξιστική αντίληψη της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας της Β΄ διεθνούς όπως οι ίδιοι οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές μας διαβεβαιώνουν, αφού μαζί θα χτίσουν το «σοσιαλισμό» τους: «οι κομμουνιστές που δίνουν αποφασιστική σημασία στην ενότητα της εργατικής τάξης, τάσσονται υπέρ της συνεργασίας με τους σοσιαλιστές και τους σοσιαλδημοκράτες, για να εγκαθιδρύσουν σήμερα ένα προοδευτικό δημοκρατικό καθεστώς και για να οικοδομήσουν στο μέλλον τη σοσιαλιστική κοινωνία» (Διεθνής Σύσκεψη των ρεβιζιονιστικών χρουστσοφικών κομμάτων 1969)

    Αλλά και στο σοσιαλδημοκρατικό Πρόγραμμα του χρουστσοφικού «Κ»ΚΕ(΄56) – βασισμένο στο 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ – γίνεται λόγος για «κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων, με βάση το κοινοβούλιο» και ότι «το ΚΚΕ επιδιώκει μια τέτοια κυβέρνηση, με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας» («Πρόγραμμα του ΚΚΕ», σελ. 39, Αθήνα 1996) και επιπλέον σ’ αυτό διατηρείται το αστικό κράτος «εκδημοκρατισμένο» – αντί να συντριβεί-τσακιστεί – όταν γίνεται λόγος μόνο για «εκδημοκρατισμό» του: «πάλη για τον εκδημοκρατισμό της Δημόσιας Διοικησης, των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, του συστήματος απονομής δικαιοσύνης» («Πρόγραμμα του ΚΚΕ», σελ. 35, Αθήνα 1996).

    Επίσης στο Πρόγραμμα του «Κ»ΚΕ(56) προπαγανδίζεται μια αντιμαρξιστική αντίληψη του σοσιαλισμού, δηλ. ενός «σοσιαλισμού» χωρίς Διχτατορία του Προλεταριάτου και ο οποίος επιπλέον κατοχυρώνει «την ύπαρξη των κομμάτων που δρούν μέσα στα πλαίσια του σοσιαλιστικού συντάγματος» (στο ίδιο σελ. 45) δηλ. προπαγανδίζεται ο διαβόητος πολυκομματικός-πλουραλιστικός «σοσιαλισμός». Στο Πρόγραμμα του «Κ»ΚΕ διατηρείται, φραστικά μόνο, και προφανώς για δημαγωγικούς λόγους εξαπάτησης των κομμουνιστών η έννοια «δικτατορία του προλεταριάτου» (στο ίδιο σελ. 44), ενώ στην πραγματικότητα αυτή απορρίπτεται, αφού είναι πασίγνωστο ότι χωρίς να προηγηθούν: α) η βίαιη-ένοπλη προλεταριακή επανάσταση, β) η συντριβή-τσάκισμα της αστικής κρατικής μηχανής – και τα δυο τα αρνείται στο Πρόγραμμα της η ηγεσία του «Κ»ΚΕ – δεν είναι ποτέ δυνατή η εγκαθίδρυση της Διχτατορίας του Προλεταριάτου. Άρνηση της βίαιης-ένοπλης προλεταριακής επανάστασης και της αναγκαιότητας συντριβής του αστικού κράτους σημαίνει άρνηση της Διχτατορίας του Προλεταριάτου. Επιπλέον και η διατήρηση και ύπαρξη πολλών κομμάτων στο «σοσιαλισμό» του Προγράμματος του «Κ»ΚΕ σημαίνει άρνηση της Διχτατοριας του Προλεταριάτου, αφού «η διχτατορία του προλεταριάτου μπορεί να είναι πλέρια μόνο στην περίπτωση που θα την καθοδηγεί ένα μόνο κόμμα, το κόμμα των κομμουνιστών, που δε μοιράζεται και δεν πρέπει να μοιράζεται την καθοδήγηση με άλλα κόμματα» (Ι.Β. Στάλιν: τόμος 10ος, σελ. 112-113) Σε οικονομικό επίπεδο στο «σοσιαλισμό» του Προγράμματος διατηρείται «η δράση ενός μέρους του κεφαλαίου, του μη μονοπωλιακού» («Πρόγραμμα του ΚΚΕ», σελ. 48, Αθήνα 1996), που στην περίπτωση της Ελλάδας είναι μεγάλης έκτασης, πράγμα που σημαίνει καταρχήν ύπαρξη εκμετάλλευσης και αν παρθεί υπόψη η ύπαρξη και λειτουργία του νόμου της Αξίας σε συνδυασμό με την «αξιοποίηση των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων» – όλα μαζί σημαίνουν διατήρηση και ύπαρξη του καπιταλισμού (=ακριβής αντιγραφή των γνωστών αντιμαρξιστικών χρουστσο-μπρεζνιεφικών απόψεων που εφαρμόστηκαν στη Σοβιετική Ένωση και οδήγησαν στην πλήρη και οριστική παλινόρθωση του καπιταλισμού).

    Η νέα χρουστσοφική σοσιαλδημοκρατία, πέρα απ’ το ότι δυσφήμισε, όπως και η παλιά σοσιαλδημοκρατία το σοσιαλισμό ως έννοια, δυσφήμισε επιπλέον το σοσιαλισμό και ως Πράξη: πρώτο, επειδή ταύτισε το σοσιαλισμό, που οικοδομήθηκε στη Σοβιετική Ένωση την περίοδο των Λένιν-Στάλιν, με την καταπίεση, την έλλειψη ελευθερίας και δημοκρατίας και τα διαβόητα ανύπαρκτα «εγκλήματα» του Ιωσήφ Στάλιν, κατά συκοφαντώντας τον, και δεύτερο, γιατί ενώ είχε παλινορθωθεί ο καπιταλισμός – με έναρξη-πρώτο βήμα την ανατροπή της Διχτατορίας του Προλεταριάτου που αντικαταστάθηκε με τη δικτατορία της νέας αστικής τάξης την περίοδο των Χρουστσοφ-Μπρέζνιεφ-Γκορμπατσόφ – παρουσίαζε-προπαγάνδιζε ακριβώς αυτή τη δικτατορία της νέας αστικής τάξης και την κρατική-συνεταιριστική καπιταλιστική ιδιοκτησία, αλλά και την ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία της περιόδου Μπρέζνιεφ-Γκορμπατσόφ σαν «πραγματικό σοσιαλισμό». (Άρθρο 17 του μπρεζνιεφικού Συντάγματος: «επιτρέπεται η ιδιωτική εργασιακή δραστηριότητα στη σφαίρα των μικροβιοτεχνικών επαγγελμάτων, της αγροτικής οικονομίας …», σελ. 48). Διαφήμιζαν μια οικονομία ως «σοσιαλιστική» στην οποία ο νόμος της Αξίας ρύθμιζε την παραγωγή, κυριαρχούσαν οι εμπορευματοχρηματικές σχέσεις, ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων ή αλλιώς η «οικονομική αυτοτέλεια και πρωτοβουλία των επιχειρήσεων» και που σκοπός της παραγωγής ήταν το Κέρδος. («Το Σύνταγμα της ΕΣΣΔ 1977, σελ. 47-48). Διαφήμιζαν ως «σοσιαλισμό» τις ιδιωτικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο, τις ιδιωτικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις σε διάφορους τομείς της οικονομίας της Πολωνίας (ενώ ήταν γνωστό ότι στην αγροτική οικονομία τα 80% της πολωνικής γης ήταν ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία) των Γκομούλκα-Γιαρουζέλσκι, τον καπιταλιστικό «παράδεισο» της Ουγγαρίας του Γιάνος Κάνταρ, κλπ. κλπ. (μόλις το 1980 υποχρεώθηκε να ομολογήσει ο «Ριζοσπάστης», αυτό που γνώριζε «όλος» ο κόσμος: «η Πολωνία είναι η χώρα της Κομεκόν με το μεγαλύτερο ποσοστό ατομικής ιδιοχτησίας στην αγροτική παραγωγή. 80% μικρή ιδιοχτησία, 20% κοινωνική», «Ρ» 24/8/1980).

    Σ’ άλλο σημείο οι σοσιαλδημοκράτες του «Κ»ΚΕ αναφέρονται στη «Σοβιετική Ένωση όσο ήταν Σοβιετική Ένωση» σ’ αντιπαράθεση με την παλιά σοσιαλδημοκρατία , εννοώντας προφανώς πως η σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση υπήρξε-διατηρήθηκε σοσιαλιστική και μετά το θάνατο-δολοφονία του Στάλιν δηλ. την περίοδο των Χρουστσοφ-Μπρέζνιεφ-Γκορμπατσόφ. Όμως Διχτατορία του Προλεταριάτου υπήρξε στη Σοβιετική Ένωση από τη νίκη της Οκτωβριανής επανάστασης (1917) και διατηρήθηκε μόνο ως τις αρχές-μέσα της δεκαετίας του ΄50, αφού ανατράπηκε μετά το θάνατο-δολοφονία του Στάλιν και αντικαταστάθηκε από τη δικτατορία της νέας υπό διαμόρφωση αστικής τάξης ή αλλιώς το λεγόμενο «κράτος όλου του λαού», όπως μας διαβεβαιώνουν και παραδέχονται και οι ίδιοι οι χρουστσοφικοί ρεβιζιονιστές στο 22ο Συνέδριο («το 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ», σελ. 205-209, Αθήνα 1961): «ανάπτυξη του κράτους της δικτατορίας της εργατικής τάξης σε παλλαϊκό κράτος») και επομένως μετά το 1956 έπαψε να υπάρχει η σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση (επειδή δεν υπάρχει σοσιαλισμός χωρίς Διχτατορία του Προλεταριάτου), η οποία από τότε μπήκε στο δρόμο της σταδιακής παλινόρθωσης του καπιταλισμού – παλινόρθωση που ολοκληρώθηκε επί Μπρέζνιεφ-Κοσύγκιν στα τέλη της δεκαετίας του ΄60 με τις καπιταλιστικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις του 1965.

  14. a8lios Says:

    @g_l

    Φίλος, έχεις καεί τελείως, έτσι;
    Και επειδή σε κάθε σου σχόλιο τείνεις να το αποδεικνύεις και περισσότερο, γι αυτό και συνεχίζω να σε δουλεύω.

    Αλλά ούτε αυτό δε καταλαβαίνεις, ότι σου κάνω πλάκα;

    Άκου «αριστερή κριτική»! Έχετε σείρει τη λέξη «αριστερά» μέσα σε σκατά και λάσπες μου φαίνεται. Και μετά κάνει και εντύπωση που το ΚΚΕ δε θέλει να την χρησιμοποιεί, έτσι που την έχετε καταντήσει.
    Ποιά είναι η αριστερή κριτική που έκανες ρε συ φίλος, για να καταλάβω;

    Εγώ έναν πορωμένο αντιΚΚΕ λίβελο είδα. Κριτική δεν είδα. Ούτε πρόταση για κάτι διαφορετικό.

    Και σαν επιστέγασμα κότσαρες και το κείμενο της «ανασύνταξης». Βάλε και κανένα της ΟΑΚΚΕ να δέσουμε.

    Άκου «αριστερή κριτική». Αριστερή κριτική είναι ο χαμόγελος και τιμή του και καμάρι του.
    Γι αυτό και τον ακούμε. Εσύ μείνε εκεί, ανάμεσα στο ’53 και το ’56, να κριτικάρεις την «χρουτσοφική προδοσία»…

  15. Anonymous Says:

    Το κείμενο δε μιλάει μόνο για το ’53-’56 αλλά και για τις μεταρρυθμίσεις Κοσύγκιν του ’65 και για την Πολωνία του ’80.

    Ότι το σημερινό «Κ»ΚΕ λέει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι σοσιαλδημοκρατικό το κάνεις γαργάρα;

  16. a8lios Says:

    @ανώνυμος
    Α εντάξει τότε, πιστεύω αλλάζουν τα πάντα αφού δεν λέτε μόνο για τα ’50ς…

    Εγώ δεν ξέρω κανένα «Κ»ΚΕ για να σου πώ τι λέει.

    Αν θες μπορώ να σου πω την άποψη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Είναι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι μια έκδοση της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας, η οποία λόγο του τρόπου ανάπτυξης και των αναγκών του καπιταλισμού τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί να βρεί έναν διαφορετικό τρόπο διαχείρησης του συστήματος από τα νεοφιλελεύθερα κόμματα. Δεν μπορεί και δεν πρόκειται να βρει.

    Αυτό δε σημαίνει όμως πως δεν είναι σοσιαλδημοκρατικό. Γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να υπάρξει η σοσιαλδημοκρατία σήμερα. Δεν μπορεί να γίνει πιο «αριστερή», γιατί στο σύγχρονο καπιταλισμό δεν υπάρχουν περιθώρια για κάτι τέτοιο.

    Εξ άλλου, η έννοια της σοσιαλδημοκρατίας διαχρονικά άλλαζε.
    Ξεκίνησε με το «το κίνημα είναι το παν, ο τελικός σκοπός τίποτα» αλλά πιστεύοντας θεωρητικά ακόμα στην ανατροπή του συστήματος,
    έγινε κατά το 50 μια εναλλακτική μορφή διαχήρισης της καπιταλιστικής εξουσίας, που οικοδομούσε το «κοινωνικό κράτος» και
    σήμερα μετατρέπεται σε αυτό που όλοι βλέπουμε.

    Τώρα τί λέει το «Κ»ΚΕ, μάλλον θα ξέρετε εσείς καλύτερα, οπότε διαφωτίστε τις μάζες για να μην παραπληροφορηθούν…

  17. Anonymous Says:

    Έχεις κάποιο παράδειγμα πρώην κομμουνιστικού κόμματος που μετά το ’55 (άντε το ’91) από σοσιαλδημοκρατικό έγινε κομμουνιστικό;

    Μόνο προς τη μια κατεύθνυση δεν ήταν πάντα η πορεία;

  18. nefeli Says:

    Για στάσου βρε άθλιε, γιατί πας να μας τρελάνεις! Εσύ λοιπόν αρνείσαι (μάλιστα χλευάζοντας!!) αυτούς που λένε όλες αυτές τις «συκοφαντίες» για το «ΚΚΕ» σου. Ωραία.

    Εγώ θέλω να καταλάβω, με την δική σου (σας;) θεώρηση πάντοτε: ισχυρίζεσαι ότι όλα αυτά είναι ανοησίες. Όλα αυτά όμως ερμηνεύουν την παλινόρθωση του καπιταλισμού στην Ρωσία. Παλινόρθωση που -αν δεν κατάλαβες- λενε ότι ξεκίνησε ήδη από το 1956 με το 20ό συνέδριο. Εσύ ως μέλος του «ΚΚΕ» σου, για πες μας, πως πιστεύεις ότι ένα τέτοιο οικοδόμημα, όπως η ΕΣΣΔ, κατέρευσε εν μία νυκτί; Και γιατί; Τι εφταιξε;

    Επειδή πολύ εύκολα είναι «κολημένος» όποιος ασχολείται με το τι έγινε το 1956, άλλα καθόλου κολημένος δεν είναι αυτός που δεν μπορεί να ερμηνεύσει ένα από τα σημαντικότερα (και δυστυχώς πιο μελανά) ιστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα: την παλινόρθωση του καπιταλισμού.

    Τώρα που δεν σου γράφει η «ΟΑΚΚΕ» μπορείς να απαντήσεις; Ή να μην περιμένω και πολλά από κάποιον που δεν μπορεί να ξεχωρίσει την ΟΑΚΚΕ από την Ανασύνταξη;

  19. χαμόγελο Says:

    @a8lios αν περιμένετε από εμένα αριστερή κριτική καήκατε… :-p Λόγω έλλειψης αρκετών γνώσεων και ψαξίματος δεν μπορω να πω ότι μπορώ να ασκήσω σε μεγάλο βαθμό κριτική στο ΚΚΕ.
    Η κριτική μου περιορίζεται στον χώρο που κινούμαι και σε αυτά που αντιλαμβάνομαι άμεσα και όχι σε μια γενικότερη στση ενός θέματος όπως π.χ. Ενιαία ανώτατη παιδεία, ή άλλες θέσεις σας

  20. a8lios Says:

    @νεφέλη
    Μια χαρά ξεχωρίζω την ΟΑΚΚΕ από την ανασύνταξη. Ίσως είμαι και από τους πιο φανατικούς αναγνώστες της ανασύνταξης, μιας και κάθε φύλλο της το διαβάζω στο πόδι, αφού είναι συνδρομητής κάποιος από την πολυκατοικία μου και το φύλλο «κάθεται» πάντα 2-3 μέρες στην είσοδο. Απλά τους θεωρώ και τους μεν και τους δε, πώς να το πώ, γτπ. Καβάλα μάλιστα.

    Τώρα, για την παλινόρθωση.

    Όχι, αναλυτικά δε πρόκειται να γράψω εδώ κάτι για την θέση του ΚΚΕ. Ούτε το κουράγιο ούτε το χρόνο έχω για κάτι τέτοιο.

    Αλλά μπορώ να πώ περιγραφικά το εξής:
    Θεωρώ τις ερμηνείες του τύπου 20ο στην ΕΣΣΔ-> δεξιά στροφή-προδοσία -> 6η ολομέλεια στο ΚΚΕ -> σοσιαλδημοκρατική στροφή-προδοσία -> κτλ. λανθασμένες μεν,
    «μηχανιστικές» και αντιμαρξιστικές δε.

    Και από την άλλη, δε λέω ότι έχω διαβάσει τα πάντα από απόψεις κομμάτων και οργανώσεων της «εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς», αλλά όσες έχω δει κατά καιρούς από τα μ-λ, την ΚΟΕ, το ΣΕΚ και το ΝΑΡ (απόψεις ως κομμάτων, όχι κάποιων επιστημόνων που είναι στις γραμμές τους) είναι πολύ επιφανειακές και απλά αφοριστικές θεωρώ.

    Και αυτό είναι πρόβλημα όχι για τπτ άλλο, αλλά γιατί δε βοηθούν στο να μεταφερθεί μια τεράστια εμπειρία που υπήρξε από την 1η προσπάθεια οικοδόμησης σοσιαλιστικής κοινωνίας από την ανθρωπότητα.

    Από τη άλλη, οι ίδιες αυτές οργανώσεις έχω δεί πάρα πολλές φορές να κατηγορούν το ΚΚΕ για το ότι δεν εξηγεί πώς «κατέρρευσε» η ΕΣΣΔ.

    Και δε καταλαβαίνω γιατί ψεύδονται κατά αυτόν τον τρόπο.

    Εγώ έχω διαβάσει τουλάχιστον καμιά 10αριά βιβλία από τη Σ.Ε. με θέματα οικοδόμησης του σοσιαλισμού ή ερμηνείας των γεγονότων κατά την ανατροπή του (και υπάρχουν και αρκετά που δεν τα έχω διαβάσει),

    το ’95 κάθε ΚΟΒ του ΚΚΕ μετέφερε άποψη, έγινε πανελλαδική συνδιάσκεψη για το θέμα, εκδόθηκε η απόφασή της σε βιβλίο,

    η Κομμουνιστική Επιθεώρηση, το περιοδικό της Κ.Ε. περίπου το 1/5 των θεμάτων του τα προηγούμενα χρόνια περιελάμβανε μόνιμη αρθρογραφία για αυτά τα ζητήματα, όχι μόνο από Έλληνες αλλά και από μαρξιστές επιστήμονες των ίδιων των χωρών αυτών,

    αυτή την περίοδο εσωοργανωτικά ξαναγίνεται μια διαδικασία που θα βγάλει κάποια βαθύτερα συμπερασματα που βγήκαν από την έρευνα από το ’95 που μπήκε ο βασικός μπούσουλας μέχρι σήμερα…

    Δε ξέρω, εγώ θεωρώ, όχι μιλώντας απλά λόγω «κομματικού πατριώτισμού», πολύ σοβαρή τη δουλειά που έχει κάνει το ΚΚΕ πάνω σε αυτό το θέμα.

    Την πιο σοβαρή και πιο ουσιαστική στην Ελλάδα με τεράστια διαφορά.

    Ναι, πιστεύω θα μπορούσε να γίνει πιο γρήγορα ίσως, ναι, ακόμα και πιο ολοκληρωμένη, αλλά είναι επιστημονική, είναι διαλεκτική στη μεθοδολογία της, ερμηνεύει την πορεία αδυνάτισης των σοσιαλιστικών χαρακτηριστικών στην ΕΣΣΔ, αναδεικνύοντας & διασώζοντας ταυτόχρονα τις θετικές πλευρές της προσπάθειας που έγινε εκεί.

    Και τέτοιες θετικές πλευρές υπήρχαν διαχρονικά, δεν είχαν ξάφνική ημερομηνία λήξης το 20ο Συνέδριο. Όπως και τα λάθη δεν είχαν ημερομηνία έναρξης το 56.

    Και πραγματικά θεωρώ κρίμα άνθρωποι, νέοι άνθρωποι στην Ελλάδα που θέλουνε να προσεγγίσουνε μαρξιστικά το συγκεκριμένο θέμα, να μην διαβάζουνε τις απόψεις του ΚΚΕ, επειδή έχουν μια Α εικόνα για αυτό.

    Αυτά από εμένα.

  21. a8lios Says:

    @xamogelo
    Αριστερή και γενικά κριτική εγώ περιμένω από τον καθέναν πάνω στο σήμερα έτσι κι αλλιώς. Πάνω στο τί έγινε 20 χρόνια και βάλε πριν καλό είναι να μαθαίνουμε, καλό είναι να διασκόμαστε και από τα καλά και από τα άσχημα, αλλά τον καπιταλισμό, ακόμα και το νόμο-πλαίσιο, το 2007 και βάλε θα τους ρίξουμε, ούτε το 89, ούτε το 56.

    Και πάνω στα σημερινά καθήκοντα εγώ θεωρώ ότι ασκείς αριστερή κριτική, που βοηθάει μάλιστα.
    Ξέρεις, η κριτική εμπεριέχει και την έννοια ότι έχεις έστω μια πρόθεση να τον βοηθήσεις τον άλλο να κάνει κάτι καλύτερα. Νομίζω δηλ.

    Εγώ μια τέτοια στάση δεν έχω δει από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά ποτέ προς το ΚΚΕ.

    Από μεμονωμένα άτομα τη βλέπω κάθε μέρα. Εσένα συμπεριλαμβανομένου. Και νομίζω την παίρνουμε υπ’ όψη.

  22. nefeli Says:

    Άθλιε,
    καταλαβαίνω να μην μπορείς να γράψεις την άποψη του «Κ»ΚΕ (ή «ΚΚΕ» αν σου αρέσει) εδώ, λόγω όγκου κλπ, κλπ. Αυτό όμως που περιμένω από σένα είναι την γνώμη σου για εκείνο το 20ό συνέδριο.

    Αν πριν κατηγορούσες ότι το μόνο που κάνουμε είναι να χτυπάμε το «Κ»ΚΕ, που στην τελική γινόταν με πλήθος επιχειρημάτων, τώρα είναι σειρά σου να κατηγορηθείς για «κολημένος του «ΚΚΕ» σου», όταν βγάζεις λαθεμένες και μάλιστα αντιμαρξιστικές τις αναλύσεις αυτές. Όλα αυτά πού τα στηρίζεις; Εγώ το μόνο αντιμαρξιστικό που βλέπω είναι το ίδιο το 20ό συνέδριο και οι προσπάθειες επιβολής της άποψης του ΚΚΣΕ στο ΚΚΕ στην 6η ολομέλια, όπου ούτε η εισήγηση δεν άφησαν να γίνει από μέλη του ΚΚΕ.

  23. a8lios Says:

    Καλά ότι το ΚΚΕ θεωρεί πώς το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ πήρε αντιμαρξιστικές ή μάλλον δεξιόστροφες αποφάσεις, που κόστισαν πολύ ακριβά στη συνεχεια, είναι γνωστό.

    Αν δεν το ξέρεις ο ίδιος, τί να σου κάνω; Δεν έχουμε και πληθώρα κειμένων online για να βάλω κανα λινκ.

    Όπως και ότι θεωρεί, όπως και εσύ είπες, πως η καθαίρεση του Ζαχαριάδη ουσιαστικά επιβλήθηκε. Αντιδημοκρατικά.

    Αντιμαρξιστικούς κρίνω εγώ τους όρους «Χουρτσοφικοί», «Μπρεζνιεφικοί», «Γκορμπατσοφικοί», «Σταλινικοί» κτλ.
    Καθώς και την μελέτη της ιστορίας του παγκόσμιου και ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος με μηχανιστικό τρόπο.

    Και τέτοια μεθοδολογία,

    ποτισμένη και με μια τάση εξ αρχής χαρακτηρισμού της ΕΣΣΔ ως «δικτατορίας», «κρατικού καπιταλισμού», «ιμπεριαλιστικής δύναμης» κτλ, και επομένως σβησίματος κάθε προσπάθειας οικοδόμησης σοσιαλισμού που επιχειρήθηκε εκεί,

    διακρίνω στην ελληνική «εξωκοινοβουλευτική αριστερά». Σαν σύνολα. Άλλο συγκεκριμένα άτομα.

    Όχι μόνο για το παρελθόν. Και για το παρόν…

  24. nefeli Says:

    το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και τώρα αποφεύγεις να χαρακτηρίσεις τις αποφάσεις του 20ού συνεδρίου ως αντιμαρξιστικές και χρησιμοποιείς έναν όρο («δεξιόστροφες») που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα. Οι θέσεις περί «ειρινικής συνύπαρξης», που πήραν στο λαιμό τους όχι μόνο την ΕΣΣΔ, αλλά και πλήθος άλλες χώρες που είχαν σοσιαλιστική προοπτική (πχ Χιλή), η αντικατάσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος με το «κόμμα όλου του λαού», και της ΔΙΧΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ από το «κράτος όλου του λαού» (που ολοκληρώθηκε στην αρχή της δεκαετίας του ’60), δεν είναι δεξιόστροφες απλά, αλλά ριζικά αντιμαρξιστικές και αντεπαναστατικές. Η δε απάντησή σου επιβεβαιώνει στο ακέραιο ότι και οι θέσεις του «Κ»ΚΕ σήμερα παραμένουν αυτές ακριβώς πουξεκίνησαν να διατυπώνονται στο 20ό συνέδριο. Γιατί ούτε για αστείο δεν θα μπορούσε ένας κομμουνιστής να μην χαρακτηρίσει το καθεστώς της ΕΣΣΔ διχτατορία. ΝΑΙ! Ήταν διχτατορία! Διχτατορία του προλεταριάτου αρχικά (επί Λένιν και επί Στάλιν) και δυστυχώς διχτατορια της αντεπαναστατικής αστικής τάξης που στόχο είχε την παλινόρθωση του καπιταλισμού από το ’56 και έπειτα.

    Εσένα αυτό που πρέπει να σε προβληματίζει, είναι το πώς μπορεί να μιλάς για «σοσιαλισμό» ΧΩΡΙΣ να μιλάς για την διχτατορία του προλεταριάτου, που είναι ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ. Και να αναρωτηθείς ξανά πώς θα ονόμαζε ο Λένιν, αν όχι «σοσιαλδημοκρατικό» ένα κόμμα που πιστεύει ότι μπορεί να οικοδομηθεί σοσιαλισμός χωρίς την διχτατορία του προλεταριατου.

  25. χαμόγελο Says:

    @nefeli Sorry alla den nomizv oti katalabenv oysiastikh diafora metaksy antimarksistikh kai deksiostrofh apofash vste na einai protimoteros o oros antimarksistikh:-s
    Isa isa parolo poy den kserv to 8ema nomizv oti o oros deksiostrofh einai xeiroteros apo ton oro antimarksistikh

    Ayto poy katalabainv einai oti:
    An mia apofash einai antimarksistikh tote den einai aparaithta deksiostrofh
    env an mia apofash einai deksiostrofh tote einai sigoyra antimarksistikh.

  26. nefeli Says:

    Το «δεξιόστροφη» από μόνο του είναι ένας χαρακτηρισμός που δεν αρμόζει σε μια μαρξιστική θέση, γιατι ακριβώς είναι μαρξιστική.

    Ενα παράδειγμα για να φανεί τι εννοώ: οταν ο Λένιν κάτω από την πίεση που βρέθηκε ο ΕΣΣΔ κατα τα χρονια του ΑΠΠ, αποφάσισε να καθυστερήσει την ρήξη με τους μεγαλοτσιφλικάδες (κρατικοποίηση της γης) αυτή τι απόφαση ήταν; Μπορεί ΙΣΩΣ να χαρακτηριστει δεξιόστροφη με την έννοια ότι καθυστερούσε η οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Από την άλλη πλευρά αυτό ήταν αναγκάιο για να σταθεί στα πόδια της η λαβωμένη από τον πόλεμο ΕΣΣΔ. Άρα η απόφαση ήταν ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ και οποιοσδήποτε παραπέρα χαρακτηρισμός θα είναι λάθος ακόμα και να γίνει. Δηλαδή δεν μπορεί ΕΝΑΣ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ να την χαρακτηρίσει αριστερόστροφη ή δεξιόστροφη, αν και ένας αστός εύκολα θα την έλεγε «δεξιόστροφη». Εδώ όμως δεν μιλάμε για μια τέτοια απόφαση, που πάρθηκε στην λογική «ένα βήμα πίσω τώρα για να κάνουμε δύο μπροστά αύριο». Αλλά για μια απόφαση που παρθηκε από αντεπαναστάτες με στόχο την διάλυση της διχτατοριας του προλεταριάτου, δηλαδή καθαρά ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ.

    Άλλωστε με την ίδια ευκολία πουκάπιος την λέει «δεξιόστροφη» θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει και «αριστερόστροφη» γιατί …επιτάχυνε την διάλυση του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αλλά, αν και στόχος του σοσιαλισμού είναι η ΑΥΤΟΔΙΑΛΥΣΗ του ΚΚ (που έρχεται με τον κομμουνισμό), από την άλλη ο Μαρξ… δεν εννοούσε ακριβώς αυτό λέγοντας αυτοδιάλυση! 😀

  27. χαμόγελο Says:

    Οκ κατάλαβα τι εννοείς αλλά δεν είναι αυτή κατα την άποψη μου λογική για να χαρακτηριζεις μια πράξη μαρξιστική, αντιμαρξιστική ή δεξιόστροφη.
    Ο χαρακτηρισμός αφορά τον στόχο πόσο βοηθάει στην πράξη και πόσο είναι σύμφωνη με την θεωρεία. Όχι σε διάστημα 1-2 ή 3 χρόνων αλλά σε ανάλογο διάστημα με την πράξη.

  28. g_l Says:

    @Aθλιος

    Έν συντομία:

    1.Για την τοποθέτηση του «Κ»ΚΕ για το 20ο συνέδριο δε θα πω τίποτα παραπάνω γιατί με κάλυψε εν πολλοίς η nefeli.

    2.Βασικο πρόβλημα με την άποψη του «Κ»ΚΕ για την παλινόρθωση του καπιταλισμού στην ΕΣΣΔ(πέρα ότι είναι σε λάθος βάση και για τα μάτια του κόσμου, αλλά αυτό δεν έχω ώρα να το αναλύσω περισσότερο) είναι ότι στην τελική πιστεύει ότι αυτή επήλθε με την περεστρόικα. Δηλαδή επί Χρουστσόφ, Μπρέζνιεφ, Τσερνιακοφ, Αντροποφ υπήρχε σοσιαλισμός στην ΕΣΣΔ;
    Επίσης δεν έχει κάνει σχεδόν καμία αυτοκριτική για τη δικιά του στάση (απολύτως φιλική έως δουλική) απέναντι στο «Κ»ΚΣΕ 53-91 με το οποίο μοιράζονταν κοινή ιδεολογία.

    3.Λες ότι το «Κ»ΚΕ θεωρεί την καθαίρεση Ζαχαριάδη αντιδημοκρατική. Ποτέ το «Κ»ΚΕ αποκήρυξε την 6 Ολομέλεια όπου διαγράφηκε ο Ζαχαριάδης;

    4.Με τους όρους Μαρξισμός, Λενινισμός, Σταλινισμός(και συνακόλουθα μαρξιστής-λενινιστής- σταλινικός) υποδηλώνουμε ότι θεωρούμε τους παραπάνω κλασσικούς του μαρξισμού και ότι στηρίζουμε τις πολιτικές του κομμουνιστικού κινήματος επί Μαρξ, Λένιν, Στάλιν. Δεν είναι θέμα προσωπολατρείας.
    Αντίστοιχα με τους χαρακτηρισμούς χρουστσοφικός, μπρεζνιεφικός κλπ αναφέρουμε όσους υποστήριξαν τις επιλογές του κόμματος επί Χρουστσόφ, Μπρέζνιεφ.
    Που βλέπεις το αντιμαρξιστικό;

    5.Για ποια «τάση εξ αρχής χαρακτηρισμού της ΕΣΣΔ ως «δικτατορίας», «κρατικού καπιταλισμού», «ιμπεριαλιστικής δύναμης» κτλ» μιλάς;

    Νομίζω ότι ήμασταν σαφείς. Είναι φανερό ότι εμείς στηρίζουμε ότι στη Σ.Ε. υπήρξε σοσιαλισμός επί Λένιν-Στάλιν (όπως ο κάθε μαρξιστής-λενινιστής). Αλλά πως αλλιώς, αν όχι αστική δικτατορία-καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική δύναμη, μπορείς να χαρακτηρίσεις την ΕΣΣΔ την περίοδο 56-91;
    Με απλά παραδείγματα:
    «η επέμβαση στο Αφγανιστάν δεν ήταν ιμπεριαλιστική επέμβαση;»
    ή
    «η επαναφορά καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, αφού έχει οικοδομηθεί η οικονομική βάση του σοσιαλισμού και στέκει καλά στα πόδια της δεν αποτελεί στροφή στον καπιταλισμό;»

    Και για ποια εξωκοινοβουλευτική αριστερά μιλάς;
    Έχεις την εντύπωση ότι όλη η εξωκοινοβουλευτική αριστερά έχει την ίδια άποψη για το αν υπήρξε σοσιαλισμός στη Σ.Ε. και για τις αιτίες της παλινόρθωσης του καπιταλισμού; Μη τα βάζεις όλα στο ίδιο καλάθι. Δε μπορείς να πεις ότι καμιά μ-λ οργάνωση προσπαθεί να σβήσει την προσπάθεια για οικοδόμηση σοσιαλισμού. Ίσα ίσα οι μ-λ οργανώσεις στηρίζουν με πάθος ότι στη Σ.Ε. οικοδομήθηκε σοσιαλισμός, εν αντιθέσει με το «Κ»ΚΕ που στηρίζοντας το 20ο συνέδριο προσπάθησε να σβήσει τη μεγάλη συνεισφορά του Στάλιν(και φυσικά του κόμματος επί Στάλιν) στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

  29. a8lios Says:

    @nefeli
    Δεξιοστροφη ή αριστερόστροφη,
    προωθητική ή όχι,
    πες το όπως θες,
    κρίνεται τη συγκεκριμένη στιγμή, με τις συγκεκριμένες συνθήκες, και ανάλογα με το στρατηγικό σου στόχο, την ενδυνάμωση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και την κομμουνιστική προοπτική δηλαδή, μιας και μιλάμε για σοσιαλιστική χώρα.

    Αν θες να κάνεις πως δε καταλαβαίνεις, δικαίωμα.

    @g_l
    Κατά σειρα:

    1. Καλύτερα, γιατί βαριέμαι.

    2. Από πού τα βγάζεις αυτά τα πανέξυπνα; Τα έχεις διαβάσει σε κανένα κείμενο του ΚΚΕ, ή τα έχεις διαβάσει σε αναλύσεις «για το τάδε κείμενο του ΚΚΕ»;
    Αν έχεις κάνει το 1ο, τότε ωραία περάσαμε, αλλά σε συνειδητά ψέμματα δεν βρίσκω νόημα να απαντάω.
    Αν είναι τα 2ο, να το κουβεντιάσουμε…

    3. Ο Ζαχαριάδης έχει αποκατασταθεί, η καθαίρεσή του έχει χαρακτηριστεί αντιδημοκρατική και ότι επιβλήθηκε από άλλα ΚΚ, δηλ. έξω από το ΚΚΕ, έχει τονιστεί στο τί σημαίνει αυτό για την ποιότητα των σχέσεων ανάμεσα στα ΚΚ την εποχή εκείνη κ.ά.
    Δε καταλαβαίνω, τί σημαίνει «να αποκυρήξει την ολομέλεια»;
    Να πεί δηλαδή ότι δεν έγινε; Ότι δεν ήταν ολομέλεια του ΚΚΕ;

    Δεν είναι αυτό μια μηχανιστική αντίληψη ρε παίδες, φωστήρες του μ-λ;
    Το θέμα είναι να δείς γιατί έγινε ό,τι έγινε, να δεις τι ειπώθηκε, πώς επέδρασε στη συνέχεια, να πάρεις μέτρα ώστε να μην ξαναβρεθείς σε παρόμοιες καταστάσεις κτλ.
    Συμπεράσματα το λένε.
    Αυτό έχει γίνει. Τα υπόλοιπα, στους μηχανικούς, όχι στα κομμουνιστικά κόμματα…

    4. Μαρξιστης = Διαλεκτικός Υλιστής
    Λενινισμός = Η εφαρμογή του διαλεκτικού υλισμού στις συνθήκες της ανώτατης φάσης του καπιταλισμού, στον ιμπεριαλισμό.

    Είναι κάτι σαν συντομογραφίες για φιλοσοφικές (εκτός των άλλων) έννοιες δηλαδή. Αν θέλετε, κανένα πρόβλημα, να τις παραλείψουμε κι αυτές. Τα υπόλοιπα, τί είναι;

    Να συμπληρώσω εδώ αυτό που έλεγε και ο θείος Λένιν νομίζω:
    «Από την εποχή που ο σοσιαλισμός έγινε επιστήμη, απαιτεί να του συμπεριφερόμαστε και αναλόγως».

    Αυτό, και όχι κάθε γραμματέας και -ισμος.
    Εγώ δηλαδή είμαι «Παπαρηγικός»;

    5.
    «η επέμβαση στο Αφγανιστάν δεν ήταν ιμπεριαλιστική επέμβαση;»

    Όχι, δεν ήταν. Άλλη συζήτηση αν έπρεπε να γίνει ή όχι βέβαια.

    Ξέρεις τί χαρακτηριστικά έχει μια «ιμπεριαλιστική επέμβαση», όπως τη χαρακτηρίζεις βρε άνθρωπε;

    Ξέρεις τί χαρακτηριστκά έχει ο ιμπεριαλισμός, έτσι όπως τον περιέγραψε όχι το ΚΚΕ από το ’56 και μετά (για να μη λες δηλαδή…), αλλά ο Λένιν, που από ότι λες τον αποδέχεσαι;

    Βάλτα κάτω αυτά και πές μας εσύ αν ειναι «ιμπεριαλιστική επέμβαση».

    Έλεος. Έχετε κάνει το μαρξισμό λάστιχο, και το διαδίδεται κιόλας στο όνομά του…

    «η επαναφορά καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, αφού έχει οικοδομηθεί η οικονομική βάση του σοσιαλισμού και στέκει καλά στα πόδια της δεν αποτελεί στροφή στον καπιταλισμό;»

    Από τί χαρακτηρίζονται οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, και τί απο αυτά υπήρχε στη ΕΣΣΔ; Ποιός ήταν ο καπιταλιστής στην ΕΣΣΔ;

    Πας να πεις κάτι σοβαρό, αλλά πάλι το κάνεις μηχανιστικά.
    Στροφή στις οικονομικές θεωρίες του καπιταλισμού υπήρξε,
    στροφή προς το καπιταλισμό υπήρξε, και υπήρξε διαχρονικά, βήμα βήμα, για δεκαετίες.

    Αλλά αυτό δεν έγινε λόγω ενός συνεδρίου μόνο, ούτε λόγω μιας (ή πολλών) προδοσιών.
    Άιντε, ο Γκορμπυ ήταν τέτοιος, το ομολόγησε έτσι κι αλλιώς αργοτερα, αλλά δεν ήταν συνολικά αυτό το πρόβλημα.

    Μακάρι να ήταν.

    Τέλος:
    Δεν βάζω καμία οργάνωση σε «καλάθι», αλλά επισημαίνω πως από όσα έχω διαβάσει, έχουν οι περισσότερες κάποια κοινά χαρακτηριστικά, αρνητικά κατ’εμέ.

    Καταλαβαίνω ακόμα ακόμα και τη δυσκολία που θα έχουν τέτοιες οργανώσεις στο να μελετήσουν επστημονικά ό,τι έγινε στο σοσιαλισμό του 20ου αιώνα.

    Προφανώς, άλλες δυνατότητες έχει το ΚΚΕ, και λόγω δυναμικού, και λόγω υλικών που μπορεί να έχει, και λόγω ακόμα και γνωριμιών & συνεργασιών.

    Όπως έχει και άλλες, πολλαπλάσιες, ευθύνες και υποχρεώσεις πάνω στο ζήτημα, που πολύ πιθανό να μην τις καλύπτει στο βαθμό που πρέπει.

    Δε δικαιολογεί όμως το παραπάνω και πάσα μαλακία για τις οργανώσεις αυτές…

  30. a8lios Says:

    Και για να κλείσω τη δικιά μου τουλάχιστον συμμετοχή στο παρόν ποστ κάπως ευχάριστα (και εμμέσως σχετικά με το θέμα), δείτε αυτό:

    http://plaka-kaneis.blogspot.com/2007/10/blog-post_7654.html

  31. Anonymous Says:

    Δίκιο έχει ο a8lios!

    Αφού δεν υπήρχε αστική τάξη στη ΣΕ στις αρχές του ’80 επί Γκορμπατσόφ τότε και η εισβολή στο Αφγανιστάν δεν ήταν ιμπεριαλιστική.

    Φαντάζομαι και η παραγωγή ήταν «κοινονικοποιημένη» όπως και σε όλες τις «σοσιαλιστικές» χώρες ε; Κι ας έγραφε ο Ριζοσπάστης ότι «η Πολωνία είναι η χώρα της Κομεκόν με το μεγαλύτερο ποσοστό ατομικής ιδιοχτησίας στην αγροτική παραγωγή. 80% μικρή ιδιοχτησία, 20% κοινωνική», «Ρ» 24/8/1980).

    Ωστόσο η χώρα ήταν σοσιαλιστική! Χωρίς δικτατορία του προλεταριάτου, με δικαίωμα σε εταιρίες να συνεταιρίζονται (πρόγραμμα του 26ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ), με ατομική ιδιοκτησία… Αυτός είναι σοσιαλισμός και η Κανέλλη κομμουνίστρια.

  32. nefeli Says:

    @a8lios Πόσο τυχαίο είναι ότι από την λίστα σου λείπει ένας όρος:

    Σταλινισμός: Η εφαρμογή του διαλεκτικού υλισμού στις συνθήκες οικοδόμησης σοσιαλισμού.

    ΥΓ:»Δεξιοστροφη ή αριστερόστροφη,
    προωθητική ή όχι,
    πες το όπως θες,»
    Εγώ το έχω πεί πολύ συγκεκριμένα ΑΝΤΙΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ. Εσύ που από την αρχή προσπάθησες να υποβαθμίσεις το θέμα, φυσικά και μπορείς να την λες όπως θες.

  33. g_l Says:

    Επειδή ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος θα απαντήσω σε κάθε θέμα ξεχωριστά(βλέπω βέβαια ότι κάποια πράγματα έχουν απαντηθεί από άλλους), για να δούμε τελικά ποιος βγάζει πράγματα απ’ το μυαλό του. Βέβαια δεν ξέρω κατά πόσο έχει νόημα αυτή η συζήτηση αφού έχει ξεφύγει τελείως από το αρχικό θέμα, αλλά κάποια πράγματα όπως και να έχει πρέπει να απαντηθούν.

    6η «Ολομέλεια» του 1956

    Καταρχάς όταν λέω ότι το «Κ»ΚΕ δεν έχει αποκηρύξει (ή αν σου αρέσει καλύτερα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τις λέξεις καταδικάσει, καταγγείλει) την 6η Ολομέλεια του 56 δεν εννοώ μόνο ότι δεν έχει καταδικάσει την αντικαταστατική σύγκληση της(που δεν έγινε δηλαδή από τα όργανα του κόμματος) και επομένως την αντιδημοκρατική καθαίρεση του ΓΓ και ηγέτη του κόμματος Ν. Ζαχαριάδη(που όντως δεν έχει καταδικάσει τα παραπάνω). Εννοώ ότι δεν έχει καταδικάσει και το πολιτικό περιεχόμενο της 6ης Ολομέλειας που δεν ήταν άλλο από την ενσωμάτωση των αντεπαναστατικών-σοσιαλδημοκρατικών αποφάσεων του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ στην ιδεολογία του ΚΚΕ και η αναθεώρηση των σωστών αποφάσεων της 3ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ του 1950 για τη 10χρονη πάλη του(αποφάσεις που βέβαια είχαν βγήκαν από μια πραγματικά δημοκρατική ολομέλεια). Αυτός είναι και ο λόγος που καθαιρέθηκε(και 1 χρόνο αργότερα στην 7η διαγράφηκε) ο Ζαχαριάδης, επειδή ήταν επαναστάτης μαρξιστής-λενινιστής που έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών του κόμματος και μπορούσε να οδηγήσει το ΚΚΕ στην αντίσταση ενάντια στον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό.

    Τελικά πως μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι η 6η «Ολομέλεια» ήταν όντως ολομέλεια του ΚΚΕ(κάπου αναρωτήθηκες «Δε καταλαβαίνω, τί σημαίνει «να αποκυρήξει την ολομέλεια»; Να πεί δηλαδή ότι δεν έγινε; Ότι δεν ήταν ολομέλεια του ΚΚΕ;»); Συγκλήθηκε αντικαταστατικά (από άλλα κόμματα), συμμετείχαν οι διαγραμμένοι της 3ης Συνδιάσκεψης, ο εισηγητής δεν ήταν μέλος του κόμματος και από την άλλη αυτοί που δικαιωματικά έπρεπε να συμμετέχουν(όπως π.χ. ο Ζαχαριάδης) δεν κλήθηκαν καν. Είναι αυτό συνδιάσκεψη του ΚΚΕ;

    «Η 6η Ολομέλεια έγινε με κατάφορη καταστραγγάλιση και καταπάτηση των καταστατικών αρχών και των κομματικών παραδόσεων. Συγκλήθηκε κρυφά απ’ τα μέλη του ΚΚΕ και πίσω απ’ τις πλάτες του ΠΓ του ΚΚΕ, καθαιρέθηκε σ’ αυτή ολ’οκληρο το ΠΓ του ΚΚΕ και επανέφερε πραξικοπηματικά τους διαγραμμένους και καταδικασμένους απ’ ολόκληρο το Κόμμα, τους λικβινταριστές, οπορτουνιστές και πράχτορες του εχθρού Παρτσαλίδη-Βαφειάδη, κλπ.»(από το «ΕΞΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΑΣΚΕΝΤΗΣ απευθύνονται προς τις ΚΕ των ΚΚΣΕ, Κίνας, Ιταλίας, Γαλλίας, Βουλγαρίας, Πολωνίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας, Βιετνάμ, Κούβας, Κορέας, Αλβανίας»)
    Τελικά το «Κ»ΚΕ έχει καταδικάσει την 6η Ολομέλεια; Ψάχνοντας κανείς στο Ριζοσπάστη θα βρει το παρακάτω δημοσίευμα:

    Η 6η και 7η Ολομέλεια του ΚΚΕ

    Η επίδραση αυτών των επεξεργασιών στο ΚΚΕ, οξύνει τη διαπάλη στο εσωτερικό του, που έχει την αντανάκλασή της και στις μετέπειτα εξελίξεις στο Κόμμα.
    Έτσι στις 11 – 12 Μάρτη του 1956 συνέρχεται στη Ρουμανία η 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, ύστερα από πρόταση της «Διεθνούς Επιτροπής» που συγκροτήθηκε κατά τη διάρκεια του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, από τα 6 κομμουνιστικά κόμματα των χωρών όπου ζούσαν Ελληνες πολιτικοί πρόσφυγες. Δηλαδή, από τα ΚΚ Βουλγαρίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρουμανίας, Σοβιετικής Ενωσης και Τσεχοσλοβακίας.
    Στην Ολομέλεια πήραν μέρος τα μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ που βρίσκονταν στο εξωτερικό καθώς και μέλη της ΚΕ εκλεγμένα από το 7ο Συνέδριο και την 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ που κατά καιρούς είχαν καθαιρεθεί ή διαγραφεί. Επίσης, παρακολούθησαν τις εργασίες αντιπροσωπείες των οργανώσεων του Κόμματος από τις χώρες όπου ζούσαν πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα.
    Επιδίωξή τους, όπως εισηγήθηκε η Διεθνής Επιτροπή των 6 κομμάτων στην Ολομέλεια, ήταν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση του οξύτατου προβλήματος μέσα στο ΚΚΕ. Είναι η πρώτη Ολομέλεια στην ιστορία του ΚΚΕ που δε συγκαλείται από το ίδιο το Κόμμα ή άλλο εκλεγμένο όργανο, (Πολιτικό Γραφείο, Κεντρική Επιτροπή), αλλά από άλλα κόμματα.
    Ο Νίκος Ζαχαριάδης αντιδρά, επιμένοντας ότι τα κομματικά όργανα είναι αρμόδια να αντιμετωπίσουν την κατάσταση στο ΚΚΕ. Πίσω βεβαίως από τη διαπάλη στο Κόμμα, ουσιαστικά υπάρχει ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση που εδράζεται κυρίως στις αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και στην προσαρμογή της πολιτικής του ΚΚΕ σ’ αυτές. Ετσι, ο Ζαχαριάδης δε συμμετέχει στην Ολομέλεια, αν και είναι ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής.
    Στην Ολομέλεια, την εισήγηση έκανε ο Ρουμάνος Γκεόργκε Γκεοργκίου Ντεζ, ως «πρόεδρος της Διεθνούς επιτροπής των 6 Κομμουνιστικών Κομμάτων».
    Μετά από την εισήγησή του η Ολομέλεια πήρε αποφάσεις για την εσωκομματική κατάσταση και για τη σύγκληση του 8ου Συνεδρίου.
    Η 6η Ολομέλεια αποφασίζει την καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη από τη θέση του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ και από μέλος του ΠΓ. Επίσης, καθαιρεί τον Βασίλη Μπαρτζώτα, ενώ αποκαθιστά στο Κόμμα και στην ΚΕ τον Μ. Παρτσαλίδη, τον Ζήση Ζωγράφο και άλλους, πολλοί από τους οποίους ηγήθηκαν αργότερα της αναθεωρητικής ομάδας στο Κόμμα, που οδήγησαν στη διάσπασή του το 1968.
    Αλλά υπάρχει και συνέχεια. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, στις 18 – 24 Φλεβάρη του 1957 συγκαλείται η 7η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου ο Ζαχαριάδης (ο οποίος σ’ αυτήν συμμετέχει) καθαιρείται τελικά και από μέλος της ΚΕ και διαγράφεται από το Κόμμα. Στην ίδια Ολομέλεια αποκαθίσταται στην ΚΕ ο Μάρκος Βαφειάδης…
    Δε θα κάνω λόγο για το αν περιέχει ψευδείς πληροφορίες ή όχι, αυτό νομίζω ότι είναι πολύ εύκολο να το καταλάβει κανείς γνωρίζοντας στοιχειωδώς την ιστορία του ΚΚΕ.
    Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχουν στο άρθρο αυτό ούτε ψήγματα κριτικής(πόσο μάλλον καταδίκης) για την 6η ολομέλεια. Και ούτε έχω βρει ποτέ άρθρο που να είναι πιο κριτικό, εκτός από τοποθετήσεις κάποιων μελών του «Κ»ΚΕ σε προσυνεδριακό διάλογο(που οι περισσότερες είναι επιφανειακές) που δεν αποτελούν όμως και θέσεις του «Κ»ΚΕ. Ανάμεσα σε αυτές τις τοποθετήσεις και η τοποθέτηση του μαρξιστή-λενινιστή Νίκανδρου Κεπέση. Φαίνεται τελικά πως δε τα λένε αυτά μόνο οι φωστήρες του μ-λ, ε:

  34. animalis Says:

    Εγώ πολύ απλά θα συμφωνήσω με το ότι ο Σοσιαλισμός και η Σοσιαλδημοκρατία έχουν χαθεί από τη στιγμή που αποδέχθηκαν πρακτικές του καπιταλιστικού συστήματος.
    Αυτό το ζήσαμε στην Ελλάδα με την Οκταετία Σημίτη, οπότε εμφανίστηκαν φαινόμενα της σύγχρονης σκλαβιάς, όπως η ημιαπασχόληση.
    Η ανεργία έχει οδηγήσει τον κόσμο να δέχεται με μεγάλη ευκολία δουλειές των 300 € και χωρίς ασφάλιση.
    Αυτό είναι έργο ενός «σοσιαλιστικού» κόμματος.
    Για τα λοιπά αριστερά, έχω πει και γράψει ότι βρίσκονται σε μια παλαιοκομματική αγκύλωση, που τα κάνει να θέλουν πολύ απλά να ψηφοθηρίσουν χωρίς όμως να καταθέτουν προτάσεις.
    Ο ΣΥΝ δε βρίσκεται μπροστά σε μια αλλοτριωτική μετάλλαξη, που τον οδηγεί η άνοδος στυλιζαρισμένων νεογιάπιδων, που θεωρούν την Αριστερά ένα χόμπι, όπως κάποτε θεωρούσαν τα αντιπολεμικά κινήματα.
    Αυτό πρέπει να δείχνουμε συνεχώς εμείς οι «απλοί» και «αδαείς» πολίτες, νέοι και παλαιότεροι.
    Πρέπει να παίρνουμε στα χέρια μας την κατάσταση και όχι να καταπίνουμε τα πάντα χωρίς να τα αναλύουμε.
    Έτσι θα μας καταλάβουν (λέμε τώρα) και ίσως μας ακολουθήσουν.
    Δεν έχουμε ανάγκη από ηγέτες. Ηγέτες είμαστε εμείς.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: